|
|
||||
| home | mededelingen/Informatie | jaarverslag 2010/2011 | jaarprogramma 2011/2012 | ||
| terugblikken | links | programmatoelichting | contact | ||
| KUNSTCOLLECTIE GEMEENTE HAAKSBERGEN | |||||
| |
||||
 |
zondag 29 augustus 2010 AICHA KLEI ACOUSTIC AFFAIRS 16.00 uur TEHA- Theater De Kappen Vorig
jaar zou er voor het eerst een concert plaatsvinden in Waterpark Het Lankheet
in het kader van de euregionale concertreeks Trompetenbaum und Geigenfeige
. Vanwege de weersomstandigheden moest er toen worden uitgeweken naar
theater De Kappen. Helaas was het dit jaar niet anders. Overvloedige regenval
had de openluchtbühne onbruikbaar gemaakt. De donderdag voorafgaand aan
het concert werd daarom besloten het optreden van Aicha Klei Acoustic
Affairs te verplaatsen naar De Kappen. Daar zagen een kleine honderd bezoekers
hoe Bart van Winsen als voorzitter namens de Euregio Mozer-commissie,
een cheque overhandigden aan de vice-voorzitter van de Kunstkring Bart
ten Bruggencate als bijdrage in de organisatiekosten van de Nederlandse
bijdragen aan Trompetboom en Vioolvijg . Na deze formele handelingen was
het podium vrij voor Aicha en haar collegamusici. Zij speelden een prachtig
jazzy programma. De toehoorders hoorden een zangeres met een prachtige
welluidende stem, een zangeres die bovendien kon scatten als de beste.
De instrumentale begeleiding was met percussie, gitaar en sopraansax in
uitstekende handen van respectievelijk Ulrich Ingenbold, Peter Risthaus
en Volker Lütfring. Aicha Klei is een talent waar we in de toekomst nog
veel van zullen horen. De stageperformance was een beetje bescheiden en
statisch, maar dat was geen enkel beletsel om te swingen met een grote
S. Jammer genoeg konden er na afloop geen CD's worden aangeschaft van
deze geweldige muzikanten om later thuis nog eens te kunnen na genieten.
|
|||
 |
zaterdag
25 september 2010
ALGEMENE
LEDENVERGADERING
in
Grandcafe "De Steeg", Grotestraat 181 te Borne
Een
kleine vijftig leden hadden de moeite genomen om naar Borne te komen voor
de Algemene Ledenvergadering (ALV). Dit jaarlijks terugkerende programmapunt
spreekt meestal niet heel erg tot de verbeelding. En dat was ook dit jaar
weer het geval geweest, ware het niet dat er sprake was van een heel memorabel
moment. Zoals in INFORMATIEF was aangekondigd zou Janny van Oosten deze
middag afscheid nemen als voorzitter van de Kunstkring Haaksbergen. De
vergadering koos in haar plaats Bart ten Bruggencate als de nieuwe voorzitter.
Nadat hij Janny mede namens alle – al dan niet - aanwezige leden had bedankt
voor haar jarenlange inzet voor de Kunstkring, vroeg hij de ledenvergadering
om in te stemmen met het bestuursvoorstel om Janny te benoemen tot erelid
van de vereniging. Dit niet geagendeerde voorstel werd bij acclamatie
en onder luid applaus aangenomen. In het meer dan 50-jarig bestaan van
de Kunstkring was Janny ruim 15 jaar bestuurslid. Eerst als secretaris
en de laatste 5 jaar als de eerste vrouwelijke voorzitter. Vanaf het begin
hebben we ons voordeel gedaan met haar altijd positieve inbreng, haar
verrassende ideeën, haar enthousiasme en gevoel voor humor. Zij was een
geweldige inspirator. Hopelijk verzacht het erelidmaatschap iets van het
'onbedoelde verval' van haar voorzitterscarriere, die begon in de Fürstensaal
(in schloss Ahaus) en die eindigde in De Steeg (in Borne).
|
|||
 |
zaterdag
25 september 2010 BORNE wandeling onder leiding van gids door Oud Borne Om de ledenvergaderingen aantrekkelijker te maken voor de leden wordt er altijd gezocht naar een bijzondere aanvulling op het officiële gedeelte. Dat kan een concert zijn of een kleine excursie. Dit jaar koos het bestuur voor een rondleiding door oud-Borne. Borne is een dorp niet ver van Haaksbergen dat vele Haaksbergenaren desondanks nauwelijks kennen. Een reden temeer dus om eens onder deskundige leiding nader kennis te maken met deze prachtige Twentse plaats. Menige deelnemer (M/V) was aangenaam verrast door de vele architecturale schatten die zich tijdens de wandeling openbaarden. De sfeervolle straatjes, de mooie Stephanus-kerk met zijn laat-middeleeuwse fresco's, de doopsgezinde kerk en natuurlijk niet te vergaten het pittoreske synagogecomplex aan de Ennekerdijk. Wandelend door Borne realiseer je je des te meer hoeveel dorpsschoon er in Haaksbergen in de jaren zestig en zeventig verloren is gegaan. Borne lijkt op tijd tot inkeer te zijn gekomen en plukt daar nu de zoete vruchten van. Oud-Borne is in ieder geval een plaatje, dat zeer de moeite waard is meermaals bekeken te worden. |
|||
 |
zondag
10 oktober 2010
MAZURTANGO
Robert
Horna, gitaar, Piotr Rangno, bajan en Alexander Morsey, contrabas
15.30
uur TEHA Theater DE KAPPEN, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen
Volksmuziek
uit Polen en Argentinië. Mazurka's en tango's. Composities van Chopin
en Piazolla vormden de basis van het programma van dit zondagmiddagconcert.
Voor de pauze gloedvol vertolkt door Piotr Ragno en Robert Horna, die
evenals bij hun vorige optredens in Haaksbergen wederom blijk gaven van
hun buitengewone muzikali- én virtuositeit. Hetzelfde kon ook gezegd worden
over het spel van contrabassist Alexander Morsey die zich voor het tweede
deel van het concert bij hen voegde. De soms meeneuriënde en scattende
Alexander gebruikte zijn bas niet alleen als tokkel- en strijkinstrument.
De bas bleek onder zijn handen ook zeer geschikt voor percussiedoeleinden,
vooral bij de gepassioneerde en broeierige stukken van de Argentijnse
tangovernieuwer Piazolla. Muziek uit Frankrijk vormde een andere verbindende
schakel in het programma. Ergens op de denkbeeldige lijn tussen Warschau
en Buenos Aires ligt Parijs, waar Chopin begraven ligt en Piazolla studeerde
bij Nadia Boulanger. En er werd een werk gespeeld van de vermaarde franse
accordeonist Richard Galliano, die verschillende opnamen maakte samen
met Astor Piazolla. Het was dus een subtiel samengesteld programma, dat
op een weergaloze wijze tot klinken werd gebracht. Geen wonder dat na
afloop de mensen zich bij de CD-balie verdrongen.
|
|||
 |
zaterdag
16 oktober 2010
ESSEN
excursie
naar Museum Folkwang en Villa Hügel
Enkele
maanden geleden is het Folkwang Museum in Essen na een ingrijpende verbouwing
heropend met een prachtige tentoonstelling met vele topstukken uit de
oorspronkelijke collectie die in jaren dertig-veertig door de nazi's werd
onttakeld. Helaas was het niet mogelijk deze bijzondere expositie te bezoeken
in het kader van een Kunstkringexcursie. Toch leek het het bestuur een
goed idee om nu het Ruhrgebiet een van de Europese hoofdsteden is van
het jaar 2010 een bezoek aan Essen en dit museum te brengen. En we vielen
met de neus in de boter. Want een week eerder was de expositie Bilder
einer Metropole – Die Impressionisten in Paris geopend met schilderijen
en foto's uit de periode van na de commune. Er waren schilderijen te bewonderen
van o.a. Van Gogh, Manet, Monet, Renoir en Caillebotte, maar ook veel
foto's van o.a. de bouw van de nieuwe vleugels van het Louvre of van de
Eiffeltoren. Dankzij de goede gidsen werd zo een mooi beeld geschetst
van de tweede helft van de 19e eeuw in de Franse hoofdstad. Jammer genoeg
was er geen tijd over om de rest van het prachtige museum te bekijken.
Want aan de oever van de Baldeneysee stond in restaurant-café Südtiroler
Stuben een uitgebreide warme lunch klaar voor het 60-koppige gezelschap.
Vanwege de druilerige weersomstandigheden werden de maaltijden binnen
geserveerd. Om twee uur werden we verwelkomd in de grote ontvangsthal
van Villa Hügel. Dit gigantische, in een prachtige glooiend park gelegen,
industriëlenpaleis was de woning van enkele generaties van de familie
Krupp. Het is maar nauwelijks voor te stellen hoe men zich hier ooit thuis
heeft kunnen voelen. Alles aan de Villa is van de overtreffende trap.
Het is een megalomaan pronkzuchtig gedrocht dat desondanks, mede door
de ermee verbonden geschiedenis grote indruk maakt. Het enthousiaste verhaal
van de nederlands sprekende gidsen verschafte een goede blik op het wel
en (zeer veel) wee van wat ooit één van de machtigste families van Europa
was. Rond de klok van vieren vertrok de bus weer richting Haaksbergen,
op weg naar de nederige stulpjes van de gewone stervelingen. En natuurlijk
werden er volgens traditie weer hapjes en drankjes uitgedeeld. Hoewel
het weer dit keer niet echt meewerkte was het toch een zeer geslaagde
dag. Een speciaal woord van dank voor de organisatoren Elly IJzerman en
Jan Timmers is hier dan ook wel op zijn plaats.
|
|||
 |
donderdag
28 oktober 2010
KEES
VAN DONGEN
lezing
door Carolien ten Bruggencate, kunsthistorica
20.00
uur in de Richtershof, Jhr. von Heijdenstraat 6, Haaksbergen
Niet
eens een vooraankondiging in de krant en toch maar liefst 70 belangstellenden.
Hoe kan dat? Ligt dat aan het onderwerp of is het de goede reputatie die
Carolien ten Bruggencate in de afgelopen jaren bij het Kunstkringpubliek
heeft opgebouwd? Laten we het op het laatste houden hoewel het onderwerp
van deze avond op zichzelf natuurlijk ook wel interessant was. Op de van
haar bekende wijze sprak Carolien over Kees van Dongen de fransman van
nederlandse origine die in de eerste twee decennia van de vorige eeuw
deel uitmaakte van de toonaangevende kunstenaarskolonie in Parijs. Hij
werd er zelfs één van de leidende figuren van de kunststroming die bekend
werd onder de naam de Fauves. In de lezing met de prachtig verzorgde powerpointpresentatie
werd vooral stilgestaan bij het werk van van Dongen van ruim voor WO II.
In die periode ontstond een oeuvre van een kwaliteit die hij in latere
jaren niet meer wist te overtreffen of zelfs maar te evenaren. De lezing
van Carolien was een mooie introductie voor een bezoek aan de grote Van
Dongen-tentoonstelling in Rotterdam en tegelijk een boeiende nabeschouwing
voor allen die de expositie reeds bezochten. Het in Boijmans Van Beuningen
getoonde werk is uit dezelfde periode als die door Carolien behandeld
werd.
|
|||
 |
zondag
31 oktober 2010
IVO
BOYTCHEV, PIANO
15.30
uur TEHA Theater DE KAPPEN, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen
Een
prachtig programma: de Humoresque op.20 van Robert Schumann, twee Scherzi
(1 & 3) van Frédérique Chopin en na de pauze Sergei Prokofievs tien
pianostukken op.75 ‘Romeo en Julia’. Een stemmig belicht podium met een
glimmende vleugel. Een krappe 50 muziekliefhebbers en een bij het Haaksbergse
concertpubliek bekende pianist. Voldoende ingrediënten voor een mooie
middag, hoewel er natuurlijk best wat meer publiek bij had gekund. Maar
degenen die er waren hebben kunnen genieten van prachtig pianospel van
de Bulgaars/Nederlandse pianist Ivo Boytchev. Bijzonder was zijn keuze
voor het stuk van Prokofiev dat je niet zo heel vaak te horen krijgt in
de concertzaal. De componist vatte delen uit zijn ballet ‘Romeo en Julia’
op. 64 (1935) samen in 1937 en dat werd het reeds genoemde pianostuk op.75,
waarvan hij later dat jaar zelf de wereldpremière voor zijn rekening nam.
Na afloop van het concert keerde, op een enkele zeer kritische toehoorder
na, iedereen muzikaal voldaan huiswaarts.
|
|||
 |
woensdag
3 november 2010
LIES
PRINS EN HET ENSEMBLE VOOR OUDE MUZIEK "LA LAUZETA"
20.00
uur in kunstzaal Achterom, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen
Te
midden van de vrolijke dierenschilderijen van Ester Stijntjes zong de
leeuwerik zijn uitbundig lied. Met 13 liederen voor en 11 na de pauze
bracht Ensemble voor Oude Muziek ‘La Lauzeta’ (it. leeuwerik) een programma
van muziek en voordracht samengesteld rond liederen uit het Antwerps Liedboek,
in 1544 uitgegeven door Jan Roulans, en instrumentale muziek uit Danserye,
in 1551 uitgegeven door Tielman Susato. Voorafgaand aan de uitvoering
van elk lied of instrumentaal stuk gaf Lies Prins eerst een toelichting
op wat men te horen zou krijgen. Zo vertelde ze over de geschiedenis van
het Antwerps Liedboek, de inhoud van de teksten, de gebruiken in de tijd
van onstaan van de liederen en over het instrumentarium van het ensemble.
De 35 mensen in de zaal genoten met volle teugen. Het was een genot om
te horen en te zien met hoeveel liefde en spelvreugde er door de musici
gespeeld werd. Als je nog geen liefhebber van dit repertoire was, zou
je het om die reden alleen vanzelf al worden. De uitvoerenden viel daarom
aan het eind van de avond ook zeer terecht een luid applaus ten deel.
|
|||
 |
donderdag
18 november 2010 Al
in 1949 bedacht Jan Hanlo het motto van de Boekenweek 2009: De Mus Tjielp tjielp – tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp – tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp Tjielp, etc. Dit bracht de Amsterdamse pianist Klaas Bakker op het idee van een programma waarin hij klassieke pianocomposities over dieren, zelf gemaakte en gemonteerde videobeelden uit Artis en Nederlandstalige gedichten over dieren combineerde tot één wonderschoon poëtisch Gesamtkunstwerk. Slechts veertig mensen waren naar de Richtershof gekomen om getuige te zijn van één van de mooiste avonden uit de bijna zestigjarige geschiedenis van de Kunstkring. Het aandachtig luisterende publiek genoot met volle teugen van Klaas Bakkers ontroerende dichterlijke voorstelling. De bijzondere combinaties van dichtkunst, video’s en (live!) pianospel waren afwisselend virtuoos, humoristisch, af en toe hilarisch, serieus, grappig en diepzinnig en wekten de volle bewondering van de aanwezigen. Files op de A1 tussen Amsterdam en Hengelo dreigden nog even roet in het eten te gooien, maar gelukkig wist Klaas Bakker Haaksbergen op tijd te bereiken. Het zou ook eeuwig zonde zijn geweest als we deze voorstelling hadden moeten missen. DE DIEREN: flamingo’s, gibbons, gieren, kamelen, kangoeroes, leeuwen, mussen, olifanten, ooievaars, pelikanen, reuzeschildpadden, skinken, uilen, vissen, wolven, ijsberen, zebra’s. DE DICHTERS: Hans Andreus, Nicolaas Beets, J. Bernlef, Huub Beurskens, J.B. CharlesHerman de Coninck, Trijntje Fop, Chris van Geel, Guillaume van der Graft, Jan Hanlo, Dick Hillenius, Rudy Kousbroek, Sybren Polet, Annie M.G. Schmidt, Patty Scholten, Hans Warren en Anton van Wilderode. DE COMPONISTEN: Luciano Berio, Frédéric Chopin, Gabriël Fauré, Edvard Grieg, Jacques Ibert, Leoš Janácek, Federico Mompou, Camille Saint-Saëns, Erik Satie, Robert Schumann, Jean Sibelius, Bernard van den Sigtenhorst Meyer, Alexander Skriabin, Henk Stam. DE FILMER: Klaas Bakker DE VOORLEZER: Klaas Bakker DE PIANIST: Klaas Bakker |
|||
 |
zondag
28 november 2010
IVANOV
ENSEMBLE
15.30
uur TEHA Theater DE KAPPEN, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen
Tussen
de zeventig en tachtig mensen hadden een plaatsje gevonden in de kille
(men was vergeten de kachels op tijd aan te zetten) grote zaal van theater
De Kappen. Ze waren gekomen om te genieten van de hernieuwde kennismaking
met de muzikale familie Ivanov. Het werd voor hun een hartverwarmend weerzien
met vele oude bekenden uit de tijd dat ze in Haaksbergen woonden. Maar
voor de toehoorders werd het bovenal een heel bijzondere luisterervaring.
Moeder Faïna begeleide twee van haar kinderen, de harpiste en zangeres
Ekaterina en de violist Dimitri. Er werd gemusiceerd met passie, brille
en volledige overgave. Er klonk muziek van veel componisten (Franck, Saint
Saëns, de Sarasate, Turina, Nin, Glinka, Balakirev, Tsjaikovski en Moesorgski)
voor verschillende bezettingen. Faïna Ivanov speelde solo een prachtig
zingende ‘alouette’ van Balakirev (naar een thema van Glinka), en in alle
andere stukken begeleide ze Ekaterina en Dimitri, die met zijn interpretatie
van twee delen uit Tsjaikovski’s ‘Souvenir dun lieu cher’ , zijn visitekaartje
afgaf. Zonder hem tekort te doen, kan gerust gezegd worden dat het absolute
hoogtepunt van het concert tot het laatst bewaard bleef. De werkelijk
ontroerend mooi gezongen Liederen en Dansen van de Dood van Modest Moesorgski.
Ekaterina’s vertolking van deze weinig gehoorde compositie raakte het
publiek in de ziel. Haar prachtige natuurlijke warme mezzo-stem verdreef
alle kilte uit de zaal. Het was een memorabel einde van een heel mooi
concert.
|
|||
 |
donderdag
9 december 2010
MUSEE
D'ORSAY
lezing
door Frederike Upmeijer, kunsthistorica
20.00
uur in kunstzaal Achterom, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen
Vanwege
het winterse weer was Frederike Upmeijer op tijd van huis gegaan om er
zeker van te zijn dat ze op tijd in Haaksbergen zou zijn. En datzelfde
gold ook voor de ca. 65 toehoorders die ervoor zorgden dat de zaal weer
goed gevuld was. Ze waren gekomen voor een lezing over het befaamde Parijse
musée d'Orsay, het museum voor de (vooral Franse) 19e eeuw. Tot in de
jaren vijftig van de vorige eeuw was dit gebouw een van de Parijse treinstations.
Het werd gebouwd door Victor Laloux voor de wereldtentoonstelling van
1900 maar bleek al na 50 jaar dienst te klein. De perrons waren onhandig
gebouwd en het werd gesloten. Daarna heeft het jarenlang leeg gestaan,
maar het heeft ook dienst gedaan als filmstudio, als veilinggebouw en
als opvangcentrum voor Algerijnse krijgsgevangenen in 1962. Uiteindelijk
is het station in de jaren tachtig verbouwd tot een museum voor kunst
uit de 19e eeuw. Het museum heeft een grote collectie schilder- en beeldhouwkunst
(realisme en vroeg-impressionisme) uit de tweede helft van de 19e eeuw.
Daarnaast is ook de grote collectie impressionisten en postimpressionisten
uit het vroegere Musée du Jeu de Paume in het museum gehuisvest. Het museum
laat in een zeer overzichtelijke opstelling min of meer chronologisch
belangrijke werken zien van de verschillende kunststijlen in de 19e eeuw.
Met schilders als Courbet, Corot, Monet, Manet, Pissarro, Renoir. Maar
ook van Gogh, Gaugain en Matisse. En natuurlijk beeldhouwers zoals Rodin
een Camille Claudel. Ook de Art Nouveau heeft zijn plaats in het Musée
d'Orsay; Lalique bijvoorbeeld met zijn miniatuursierraden en Guimard met
zijn meubels en details van metroingangen. Net
als bij vorige gelegenheden viel het ook nu weer op met welk groot enthousiasme
Frederike haar verhaal vertelt. Voor wie dit voormalige spoorwegstation
al eens bezocht was het mooie' tocht door Memory Lane', en voor wie er
nog nooit geweest was een aanmoediging om snel een reisje naar de Franse
hoofdstad te boeken.
|
|||
 |
woensdag
15 december 2010
“ER
IS EEN KINDEKE…”
KERSTVOORSTELLINGEN
IN DE LATE MIDDELEEUWEN
lezing
door Azarja Fransen, kunsthistorica
Elisabeth
Oets, sopraan, Igrid van Ree, alt,
Mi
Ying Chen, dwarsfluit en Pieter van Randeraat, piano
20.00
uur in kunstzaal Achterom, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen
Het
viel op dat er geen kunst te bekennen was in Kunstzaal Achterom. Dus was
er een mooie taak weggelegd voor Azarja Fransen om deze ruimte weer te
vullen met kunst. Dat deed ze door met behulp van laptop en beamer zeer
veel schitterende middeleeuwse schilderijen en altaarstukken te tonen
die allen de kerstvoorstelling als onderwerp hadden. De ca. 50 bezoekers
werden ingewijd in de thematiek en symboliek van de kunstwerken. Het verhaal
dat Azarja vertelde werd regelmatig onderbroken door een klein muziekensemble
bestaande uit de zangeressen Elisabeth Oets (sopraan) en Igrid van Ree
(alt) en hun instrumentale begeleiders dwarsfluitiste Mi Ying Chen en
pianist Pieter van Randeraat. Zij speelden een zeer afwisselend programma
(zie hieronder) dat de kille kaalheid van de kunstzaal snel deed vergeten
en dat bijdroeg aan een heel bijzondere kerst/kunstsfeer. Hoewel alle
getoonde schilderijen de geboorte van het christuskind als onderwerp hadden
was het interessant te zien hoe groot de onderlinge verschillen en/of
overeenkomsten waren. Op de website zijn daarvan diverse voorbeelden weergegeven.
Luisterend naar de reacties na afloop bleek dat de aanwezigen de combinatie
lezing/concert verrassend vonden en zeer gewaardeerd hebben. Want hoe
vaak hoor-zie je nu Bach, Dürer, Fauré, Botticelli, Christmas Carols,
Pierro della Francesca, Max Reger en bijvoorbeeld Giotto gebroederlijk
naast elkaar?
|
|||
 |
donderdag
13 januari 2011
CAROLINA
TRUJILLO
Marjon
Kok interviewt Carolina Trujillo
20.00
uur in de bibliotheek, Bouwmeester 8, Haaksbergen
(in
samenwerking met de bibliotheek en Boek en Buro)
Het
plekje achter in de bieb was heel gezellig en knus en precies groot genoeg
om een kleine dertig literatuurliefhebbers te herbergen. Zij waren gekomen
om te luisteren naar een zeer geanimeerd tweegesprek tussen de van origine
Uruguayaanse Carolina Trujillo en de Haaksbergse journaliste Marjon Kok.
Hoofdonderwerp was de roman 'De terugkeer van Lupe García". Carolina bleek
niet alleen een begenadigd auteur maar ook een gemakkelijk sprekende verteller.
Op een heel persoonlijke en vaak humoristische wijze ging ze in op de
vele vragen van Marjon, die zich terdege op deze avond had voorbereid.
Zo verschaften beide dames de aanwezigen een aardige blik in de keuken
van een schrijver. Vaak verzanden literatuuravondjes in een saai geneuzel
over de psychologie van diverse al dan niet autobiografisch getinte romankarakters.
Kortom alleen interessant voor ingewijden. Daarvan was op deze herfstachtige
midwinteravond geen sprake. Integendeel het werd een avond om nog lang
met plezier aan terug te denken, zowel voor degenen die het boek reeds
kenden alsook voor hen die het nog moeten gaan lezen. De nieuwsgierigheid
naar nieuw te verschijnen titels van de hand van Carolina Trujillo is
met haar optreden in Haaksbergen zeker aangewakkerd.
|
|||
 |
Zondag
23 januari 2011
SYMFONIA
JONG TWENTE EN SYMFONIA JUNIOR
15.30
uur TEHA Theater DE KAPPEN, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen
Het
komt zelden voor dat er zoveel publieke belangstelling is voor een zondagmiddagconcert
als op deze zondag. Ongeveer 150 belangstellenden hadden een plaatsje
gevonden in de verkleinde grote zaal van De Kappen. De zaal was verkleind
om een voldoende groot podium te kunnen creëren voor een compleet (jeugd-)
symfonieorkest (61 musici), Symfonia Jong Twente. Maar voordat dit grote
orkest de bühne opging was er eerst een optreden van de jongste garde
orkestmusici, Symfonia Junior. Onder de bezielende leiding van dirigente
Anke Lefferts werden van Bedrich Smetana: Polka uit "Die Verkaufte Braut"
en van Nikolay Rimsky-Korsakov: Fandango, Variazioni en Alborada uit "Capriccio
Espagnol, op. 34" uitgevoerd. Nog voor de pauze maakten de jongsten plaats
voor de iets oudere muzikanten. In het kader van “Winterconcert 2011”
bracht het afgelopen zomer in Wenen gelauwerde Symfonia Jong Twente een
heel mooi afwisselend programma. Met voor de pauze deel 1 uit het 2e klarinetconcert
van Crusell met soliste Aniek Schuitemaker en de Suite nr. 2 “Indian”
opus 48 van MacDowell. Na de pauze soleerde violiste Emma van Schoonhoven
in deel 1 van de bekende Symfonie Espagnole van Lalo. De uitsmijter was
de warmbloedige uitvoering van Bizets Carmen Suites. Het fantastisch spelende
jeugdorkest stond onder leiding van dirigent Alexander Geluk. Naar aanleiding
van het winnen van het Summa Cum Laude Concours 2010 in Wenen met Symfonia
Jong Twente werd hij destijds gecomplimenteerd met zijn bijzondere manier
van dirigeren: de uitnodiging tot spelen zonder te dwingen. Een werkwijze
die hij ook in Haaksbergen weer in praktijk bracht en die leidde tot een
heel mooi concert dat aan het einde terecht een staande ovatie opleverde.
|
|||
 |
woensdag
26 januari 2011
DE
ZEGGINGSKRACHT VAN MUZIEK
lezing
door Walter Fennis
20.00
uur in kunstzaal Achterom, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen
In zijn openingswoord vroeg Bart ten
Bruggencate, de voorzitter van de Kunstkring Haaksbergen, een moment stilte
ter nagedachtenis aan Janny van Oosten, die op 22 december jl. als gevolg
van een slopende ziekte overleed. Sinds de laatste Algemene Ledenvergadering,
waar zij afscheid van het bestuur nam, was zij erelid van de vereniging.
Bart herinnerde eraan dat Janny zich altijd heel precies voorbereide op
wat ze bij de opening van een Kunstkringavond zou gaan zeggen. Hij had
een voorbeeld aan haar genomen. Voordat hij de spreker bij het publiek
introduceerde refereerde hij ter inleiding aan het mooie Schubertlied
‘An die Musik’ op tekst van Franz Adolf Friedrich von Schober.
An
die Musik Aan de muziek Nadat hij dit gedicht had voorgedragen stelde hij Walter
Fennis voor aan het bijna 50-koppige gehoor. Deze sprak over de zeggingskracht
van muziek. Er kwamen zeer veel verschillende zaken ter sprake zoals geschiedenis,
wiskunde, filosofie, psychologie, etc.. en ter illustratie liet hij meerdere
muziekfragmenten horen. Walter Fennis is ervan overtuigd dat muziek de
mensen raakt doordat men zijn eigen karaktereigenschappen herkent in die
van de ten gehore gebrachte muziek. Om muziek beter te kunnen begrijpen
en om er meer van te kunnen genieten gaf hij zijn toehoorders een bijzondere
tip. “Luister naar muziek, alsof jezelf de solist bent”. En met deze aanbeveling
in de gedachten werden de luisterfragmenten nog intenser beleefd. Het
werd mede daardoor een mooie avond die weer helemaal paste in de kenmerkende
Kunstkringsfeer.
|
|||
 |
donderdag
10 februari 2011
MARK
ROTHKO
lezing
door Joke Hermsen, auteur/filosoof
20.00
uur in de Richtershof, Jhr. von Heijdenstraat 6, Haaksbergen
Een
maand nadat Joke Hermsen in Haaksbergen een lezing hield over Belle van
Zuylen verscheen in november 2009 haar boek over de tijd, Stil de tijd.
Pleidooi voor een langzame toekomst . Het boek bevat onder meer essays
over de filosofen Henri Bergson, Ernst Bloch, Hannah Arendt, beeldend
kunstenaar Mark Rothko, componist Simeon Ten Holt en de auteurs Virginia
Woolf en Marcel Proust. Nu op deze druilerige winteravond in februari
was ze terug om nader stil te staan bij leven, werk en filosofie van Mark
Rothko. Alle ruim zestig gereedstaande stoelen in de Richtershof waren
bezet. Voor de pauze sprak Joke Hermsen over een nieuwe visie op het fenomeen
tijd, waarin zij een onderscheid aanbrengt tussen kloktijd en innerlijke
tijd. Haar visie is mede gebaseerd op het gedachtegoed van o.a de eerder
genoemde filosofen. Vragen als 'Van wie is de tijd?" en 'Bestaat er nog
een persoonlijke tijd?" kwamen aan de orde en ze sprak daarbij over schrijvers
en kunstenaars die deze innerlijke tijd in hun werk hebben proberen te
verbeelden. Met de nadruk deze avond op schilder, dichter, essayist en
filosoof Mark Rothko. Joke Hermsen bleek wederom een begenadigd spreekster
die haar bijna ademloos gehoor moeiteloos muisstil liet luisteren. Tijdens
haar ‘filosofiecollege’ kon je een speld horen vallen. Dat was zeker ook
het gevolg van een rustige en duidelijke spreekwijze en haar mooie taalgebruik.
Maar ook van prikkelende opmerkingen zoals: “Je gaat niet voor je plezier
naar een museum of naar een tentoonstelling!” Na de pauze werd een deel
van een Simon Schama documentaire over Rothko vertoont. Hierin kwam de
affaire met de zogenaamde Seagram-doeken aan de orde. Een serie schilderijen
die Rothko maakte voor restaurant the Four Seasons in het Seagramgebouw
in Manhattan maar die daar nooit zijn komen te hangen. De avond werd besloten
met een korte maar levendige interactie tussen Joke Hermsen en diverse
vragenstellers.
|
|||
 |
woensdag
9 maart 2011
DE
CHARMEUR
lezing
met/door Jan en Sanne Terlouw
20.00
uur in de bibliotheek, Bouwmeester 8, Haaksbergen
(in
samenwerking met de bibliotheek en Boek en Buro)
Jan
Terlouw werd geboren in 1931. Hij groeide op in de Veluwse dorpen Garderen
en Wezep, waar zijn vader predikant was binnen de Gereformeerde Bond.
Hij studeerde wis- en natuurkunde, deed vervolgens jarenlang wetenschappelijk
onderzoek en promoveerde in 1964 op onderzoek naar kernfusie. Vervolgens
werd hij (kinder)boekenschrijver (hij debuteerde in 1970 met Pjotr en
Oom Willibrord ) en politicus. Jan Terlouw was onder meer lid van de Tweede
kamer der Staten-Generaal (1971-1981), politiek leider van D66 (1973-1982),
Minister van Economische Zaken (1981-1982), Commissaris van de Koningin
in de Provincie Gelderland (1991-1996) en lid van de Eerste Kamer der
Staten-Generaal (1999-2003). Zijn boeken Oorlogswinter , Koning van Katoren
en Briefgeheim zijn inmiddels verfilmd. Voor beide boeken ontving hij
de Gouden Griffel (in 1972 en 1973). Voor De Kunstrijder ontving hij de
Prijs van de Nederlandse Kinderjury. Zijn dochter, Sanne Terlouw werd
geboren in 1959. Zij is afgestudeerd als Neerlandica en heeft zich in
haar studietijd toegelegd op de Middeleeuwse letterkunde. Zij is bekend
als Nederlands schrijfster en publiciste. Aanvankelijk publiceerde zij
onder het pseudoniem Ike Smitswater. In 2000 won zij de Libelle Romanprijs
voor het boek Het Strijkkwartet . Jan Terlouw is gaan schrijven op aandringen
van zijn vrouw. Hij vertelde eerder altijd zelfverzonnen verhalen aan
zijn kinderen. Inmiddels heeft hij een groot aantal boeken geschreven,
voornamelijk jeugdliteratuur. De laatste jaren schrijft Terlouw ook boeken
samen met zijn dochter Sanne. Dat zijn er tot nu toe vijf: - De charmeur
(2006), Venijn (2007), De Apotheker (2008), De Blauwe Tweeling (2009)
en De Vuurtoren (2010). Dit zijn detective-achtige boeken rond een vader
en een dochter, die samen moorden oplossen. Binnenkort verschijnt het
zesde boek, een Twentse thriller met de titel De Hellehonden. De charmeur
is een thriller met veel aandacht voor een goede vader-dochterrelatie.
Sprekers gingen uitvoerig in op hun onderlinge relatie, de traditie binnen
de eigen familie om dagelijks verhalen te vertellen, het effect daarvan
op de ontwikkeling van het denken en de fantasie etcetera. Sanne Terlouw
vroeg nog speciaal aandacht voor haar boek Het Rozeneiland (2008), een
historische roman over de geschiedenis van de Sefardische joden, waarin
het verhaal voert van het Middeleeuwse Toledo via Algiers naar het rozeneiland
Rhodos en eindigt in het moderne Israël, terwijl Jan Terlouw ons deelgenoot
maakte van een poëtische weergave van de maanden van het jaar. Al met
al was het een zeer geslaagde avond, waarbij de sprekers hun gehoor van
begin tot eind wisten te boeien: Je kon een speld horen vallen. Na de
pauze werd er druk gebruik gemaakt van de mogelijkheid tot het stellen
van vragen.
|
|||
 |
woensdag
16 maart 2011
DE
GULDEN SNEDE
lezing
door Wim van Hagen m.m.v. Paul Ramaker
20.00
uur in de Richtershof, Jhr. von Heijdenstraat 6, Haaksbergen
Voorafgaand
aan de lezing van Wim van Hagen vond er eerst een ultra korte buitengewone
ledenvergadering plaats. Het enige agendapunt betrof de verkiezing van
Azarja Fransen tot bestuurslid van de Kunstkring Haaksbergen. Zij werd
door de 53 aanwezige leden bij acclamatie gekozen. Ook de vier aanwezige
niet leden sloten zich spontaan aan bij het daaropvolgende luide applaus,
waarna de voorzitter de vergadering sloot en overging tot het aankondigen
van de spreker. Blijkbaar hadden de stukjes in Informatief en op de website
als een goede appetizer gewerkt, want met maar liefst 57 belangstellenden
was de Richtershof weer gezellig druk bezet. Net als enige jaren geleden,
bij zijn lezing over architect Duiker, bleek Wim ook nu weer een verteller
te zijn die put uit een schier onuitputtelijke bron van kennis. Zijn enorme
feitenkennis en passie voor het onderwerp spatte er weer aan alle kanten
van af. Door omstandigheden bleef de bijdrage van Paul Ramaker deze avond
helaas beperkt, maar hij zal graag in de nabije toekomst uitgebreider
in gaan op de rol van de gulden snede in de muziek. Wim van Hagen liet
de mensen zien hoe vaak in de ons omringende wereld in ontelbare situaties
dit gouden verhoudingsgetal terug te vinden is. Of het daarbij nu gaat
om het menselijk lichaam, de natuur, de architectuur van de Oudheid/het
verleden of het heden, de beeldhouw- en/of schilderkunst, de toegepaste
kunst, de muziek of de literatuur. Griekse vazen en beeldhouwerken, gotische
kathedralen, Leonardo da Vinci, schilderijen, schelpen of varens. Mede
dankzij de vele getoonde voorbeelden nam de verwondering over deze bijzondere
verhouding in de loop van de lezing steeds meer toe. Dankzij Wims verhaal
kijken we de volgende keer waarschijnlijk iets anders (bewuster?) in de
spiegel of naar die mooie zonne- en passiebloemen. Het publiek beloonde
hem na afloop met een gul en hartelijk applaus.
|
|||
 |
zondag
20 maart 2011
JOOST
SWART TETRA
15.30
uur TEHA Theater DE KAPPEN, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen
Begin
jaren vijftig ontstond uit het kwartet van vibrafonist Milt Jackson het
Modern Jazz Quartet. Dit fameuze viermanschap onder leiding van pianist
John Lewis presenteerde jazz op dezelfde wijze als bijvoorbeeld een strijkkwartet
klassieke muziek ten gehore brengt. De heren verschenen net als hun collegae
uit de serieuze muziekwereld altijd onberispelijk gekleed in het zwart
op het podium. Het MJQ bracht jazz als ware het een eigentijdse vorm van
kamermuziek. Vandaar dat de gedachten aan Lewis c.s. opkwamen bij het
concert van Joost Swart TETRA. Want ook dit bijzondere optreden had een
heel sterk kamermuzikale sfeer. Oud Haaksbergenaar en pianist Joost Swart
was naar de Kappen gekomen met saxofonist Tom Beek, bassist Jeroen Vierdag
en de Argentijnse bandoneonist Santiago Cimadevilla. Joost en zijn mannen
wisten in no-time een heel ontspannen sfeer te creëren, wat mede mogelijk
was omdat het ruim 100-koppige publiek voor een deel uit familie, vrienden
en oude bekenden bestond, waarmee soms levendig werd gecommuniceerd. Het
programma bevatte naast eigen composities van Joost Swart, zoals zijn
Garnwerd Suite, ook bewerkingen van stukken van o.a. Chopin, Ellington,
Glinka en Piazzolla. Dat de musici er deze middag echt zin in hadden,
bleek wel uit het feit dat het concert veel langer duurde dan eerdere
zondagmiddagconcerten.
|
|||
 |
|
donderdag 7 april 2011 DE SCHILDERS VOERMAN lezing door Rita van der Hout, kunsthistorica 20.00
uur in de Richtershof, Jhr. von Heijdenstraat 6, Haaksbergen Iedereen
heeft z'n rivier en ik, ik heb de IJssel.
Langs
de kleine dorpen stromen glinsterende kinderdromen.
Iedereen
heeft z'n rivier en ik, ik heb de IJssel.
(uit
een liedtekst van Liselore Gerritsen)
Bij
deze woorden gaan je gedachten direct naar Jan Voerman de IJsselschilder
par excellence. De man die beroemd werd door zijn prachtige tekeningen,
aquarellen en schilderijen van de IJsselstreek. Maar dat hij meer onderwerpen
op zijn repertoire had, werd duidelijk tijdens de interessante lezing
die Rita van der Hout verzorgde over vader en zoon Voerman. Jammer genoeg
waren er op deze mooie lenteavond slechts een kleine 40 mensen naar de
Richtershof getogen. Het mooie weer en Nathalie Baartman , die tezelfdertijd
in De Kappen optrad waren blijkbaar geduchte concurrenten. Zoals vader
Jan Voerman altijd geassocieerd wordt met de Gelders/Overijsselse prachtrivier,
zo is de naam van Jan junior voor altijd verbonden met de Verkade-albums.
Dat ook dat maar een deel van het verhaal is, bleek wel toen mevrouw van
der Hout ook dia's liet zien van ander werk. Voerman jr. was een virtuoze
voorloper van hedendaagse (hyper-) realisten zoals bijvoorbeeld Henk Helmantel.
Rita van der Hout schetste deze avond een mooi beeld van twee bijzondere
loten aan de Nederlandse kunstenaarsstam.
|
||
 |
zondag
10 april 2011
ORGEL
PLUS…- CONCERT, door Vocaal ensemble Exicon m.m.v. Liga Vilmane, orgel
15.30
uur Hervormde Kerk Haaksbergen, Jhr. von Heijdenstraat 6
“Het
was geweldig! Wanneer krijgen wij nou de kans zulke muziek hier te horen?”:
merkte één van de bezoekers op. Vocaal Ensemble Exicon en organiste Liga
Vilmane lieten ons op deze zonovergoten zondagmiddag genieten van bijzondere
muziek van eigentijdse Noordse componisten. Het was een gedurfd en verrassend
programma. Soms was de muziek ingehouden en dan weer bijna uitbundig.
Vooral het Kyrie, Sanctus en het Agnus Dei uit de “Missa” van de Letse
componist Pèteris Vasks was prachtig en geheel in stijl van de passietijd.
Jammer dat er zo weinig bezoekers waren. De concurrentie van de lente,
Amsterdam Sinfonietta in Enschede en een spectaculaire goede doelen inzamelactie
in een groot winkelpand in Haaksbergen waren daar mede debet aan. Gelet
op de uitzonderlijke kwaliteit had dit concert beter verdiend! Zij die
er bij waren hebben genoten !
|
|||
 |
zaterdag 16 april 2011 LEERDAM excursie naar het Nationaal Glasmuseum en het Glascentrum Leerdam Op
een werkelijk stralende lentedag ging de bustocht 's ochtends door de
in bloei staande Betuwe en langs geel-witte bermen van bloeiend koolzaad
en fluitekruid naar het glasstadje Leerdam. Allereerst bezochten we een
glasblazersdemonstratie waarna het gezelschap zich splitste en beurtelings
een bezoek bracht aan het Glasmuseum en het Hofje van Mevrouw van Aerden.
Dit hofje is gezichtsbepalend voor Leerdam en met wat fantasie de Leerdamse
Sacre Coeur te noemen. De combinatie van Hollandse degelijkheid, Franse
elegantie en een tikje Rococo maken het Hofje van Aerden tot iets bijzonders.
In dit werkelijk schitterend gerenoveerde gebouwencomplex werden we verrast
door de enige compleet bewaard gebleven unieke collectie schilderijen
van 17e-eeuwse Hollandse meesters. Hoogtepunten in deze verzameling waren
schilderijen van Ruysdael en Frans Hals. Uitgerekend deze twee doeken
zouden zes weken later het nieuws halen omdat ze werden ontvreemd. In
het Glasmuseum vielen we met de neus in de boter. Het was de openingsdag
van een geheel aan de beroemde ontwerper Andries Copier gewijde expositie.
Deze tentoonstelling en de buitengewoon omvangrijke eigen collectie glaswerk
waren het bekijken meer dan waard. Tussen de middag werd er heerlijk gelunched
in het tussen het museum en hofje aan de Linge gelegen restaurant De Blauwe
Hoed. En natuurlijk viel er op de terugweg in de bus weer volop te genieten
van (non-)alcoholische versnaperingen en diverse happerijen. Het was weer
een geslaagde excursie onder leiding van Elly IJzerman, die daarvoor van
alle buspassagiers een welverdiend applaus in ontvangst mocht nemen.
|
|||
 |
zondag
22 mei 2011 KUNST! opening fototentoonstelling t.g.v. verschijnen van het Jannie van Oosten-kunstrouteboekje van de VVV 15.00 uur in kunstzaal Achterom, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen In Haaksbergen zijn vele kunstenaars actief en er is een keur aan kunstwerken in de openbare ruimte. Kunstwerken die bijzonder of opvallend zijn, die een aanvulling zijn op het landschap of die verwijzen naar het verleden van Haaksbergen. Om deze kunstwerken en de kunstenaars de aandacht te schenken die ze verdienen, heeft VVV Haaksbergen in samenwerking met de Kunstkring Haaksbergen een groot deel van deze kunstwerken in kaart gebracht. De objecten worden verbonden door middel van twee toeristische wandelroutes en een fietsroute. Deze routes zijn opgenomen in een overzichtelijk boekje waarin interessante achtergrondinformatie over de kunstwerken en/of kunstenaars is opgenomen. Ter gelegenheid van de presentatie van dit boekje was er in Kunstzaal Achterom een tentoonstelling ingericht. Deze expositie, met foto’s van Ben Lensink, Thijs Knol en Bart ten Bruggencate toont hun visie op een aantal van de kunstwerken in de Haaksbergse openbare ruimte. De expositie is mede tot stand gekomen dankzij de "Stichting Leppink-Postuma". De opening van de expositie was een heel bijzondere gebeurtenis. Het boekje met de kunstroutes kreeg namelijk als titel: ”KUNST!, het Jannie van Oosten- kunstrouteboekje” ter nagedachtenis aan de in december 2010 overleden oud-voorzitter van de Kunstkring. Het eerste exemplaar van dit mooie boekwerkje werd deze middag overhandigd aan haar echtgenoot Daan. |
|||