terugblikken

zondag 5 februari 2012

MARIEKE DE BRUIJN, VIOOL EN PAULINE POST, PIANO

15.30 uur Theater DE KAPPEN, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen

Buiten was het -4 graden, in de foyer van ons theater was het aangenaam warm en hebben achtenveertig vrienden van de muziek genoten van voortreffelijk musiceren van Marieke de Bruijn en Pauline Post. De beide musici kwamen uit Amsterdam en hadden derhalve al een pittige autorit achter zich. Gelukkig voor de concertbezoekers was de reis redelijk voorspoedig verlopen, want anders hadden we op deze zondagmiddag erg veel mooie muziek gemist. De beide musici waren al eerder in het seizoen 2010 te horen met het ensemble Tango Rosa Rio. Dat werd toen een groot succes. Reden voor de muziekcommissie van de Kunstkring om Marieke en Pauline nog eens uit te nodigen, maar dan met een totaal ander programma. En dat hebben zij zondagmiddag laten horen. Het was voor de luisteraars volop genieten. De violiste en pianiste maakten muziek op de hoogste treden van de muzikale ladder. De beide musici waren al in vele concerten in binnen- en buitenland te horen.

Als eerste stond een sonate van de Italiaanse vioolvirtuoos Francesco Geminiani ( 1687 - 1762 ). Deze had de reputatie om tijdens een uitvoering te improviseren, waarbij het orkest vaak de aansluiting miste. Deze sonate werd mooi gespeeld, maar was m.i. een opwarmertje voor dat wat er daarna kwam. Van de Russischse componist en pianist Dmitri Sjostakovitsj (1906-1974) klonken vervolgens de 4 preludes. Speelse muziek met de nodige humor, mooi om te spelen, heerlijk om naar te luisteren. Met de vertolking van de Suite Populaire Espagnole van de Spaanse componist Manuel de Falla ( 1876 - 1946 ) hielden de twee musici de luisteraars helemaal in de ban. Deze suite is gebaseerd op de Spaanse volksmuziek. Het werd voor de beide musici een opwindende vertolking zeker ook door het enthousiasme bij de luisteraars. Deze suite behoort technisch tot de muzikale hoogstandjes. Marieke en Pauline hebben het geheel waargemaakt en dat hebben de luisteraars ook duidelijk laten horen. Zij waren zeer onder de indruk van deze vertolking.

Na een geanimeerde pauze klonk de sonate voor viool en piano van Leoš Janácek (1865-1935). De muziek van deze Tsjechische componist was vooral in de eerste jaren nogal depressief van toon en wordt wel aan het slechte huwelijk en de dood van zijn eerste vrouw Olga ( 1903 ) geweten. Na zijn tweede huwelijk (1916) werd Leoš Janácek met een nieuw elan bezield. Hij schreef nog een groot aantal composities die gekenmerkt worden door frisheid, inventiviteit en energie. Zo klonk ook deze sonate. Opvallend was ook hier het perfecte samenspel. Als laatste onderdeel van dit concert werd de Zigane van Maurice Ravel (1875-1937) zeer enerverend tot klinken gebracht. Reden voor de luisteraar om op het puntje van de stoel te gaan zitten. Ravel was een Frans componist van Zwitsers - Baskische afkomst. Hij geldt als een van de voornaamste componisten van de 20e eeuw. In 1924 schreef Ravel Tzigane voor viool en luthéal , een verloren gewaand instrument dat in 1994 teruggevonden werd. Dit instrument was een vleugel die met technische ingrepen ook kon klinken als een klavecimbel en de Hongaarse cimbalom . Deze Tzigane is gebaseerd op de muziek van de Spaanse zigeuners. De musici maakten er een indrukwekkende en vooral opzwepende uitvoering van, waarmee zij hun muzikaal-technische kunnen nogmaals breeduit lieten horen. Geheel terecht kregen zij een langdurig applaus met daarbij een prachtig boeket bloemen. Dit concert mag zeker een schot in de roos worden genoemd. Zowel voor de luisteraars als ook voor de violiste en pianiste een concert om met warme voldoening op terug te kijken. Zij lieten weten graag nog eens terug te komen.

donderdag 26 januari 2012

PASSIE VOOR PERFECTIE

lezing door Karin Braamhorst, kunsthistoricus, docent en auteur

20.00 uur in de bibliotheek, Bouwmeester 8, Haaksbergen

(in samenwerking met de bibliotheek en Boek & Buro)

Na de inleiding door Ine Hollink van de Bibliotheek Haaksbergen vertelde Karin Braamhorst, vooral bekend van een serie kunsthistorische luisterboeken zoals “Zin en Onzin van de Da Vincicode” of “Michel Angelo en de Sixtijnse kapel”, voor een groot aantal Kunstkring- en bibliotheekleden de levensgeschiedenis van Mohammed. Maar zij benaderde het verhaal van “de laatste der profeten” als kunsthistoricus en niet vanuit religieus oogpunt. In de godsdienst van het Midden Oosten is het verboden om beelden en afbeeldingen van levende wezens te maken, hetgeen overigens niet in de Koran staat, maar wel in de Hadith. Vandaar dat de kunst vaak kalligrafeerkunst is. Zo wordt bv. de naam van Mohammed op talloze sierlijke wijzen gekalligrafeerd en worden Koranverzen vaak op een ‘schone’ manier geschreven om er tempels mee te versieren. En hoewel het zogenoemde aniconisme één van de kenmerken van islamitische kunst is, liet Karin Braamhorst ons aan de hand van schitterende prenten en iconen waarop Mohammed toch afgebeeld is, (de sjiieten kennen namelijk het beeldverbod niet), evenzovele overeenkomsten als verschillen zien tussen het christendom en de islam. Hoewel er in de bibliotheek geen geluidsversterking was, was de spreekster goed te verstaan: ze sprak wel wat luider dan ze gewend was, maar het publiek luisterde ook met ingehouden adem, het was muisstil. Helaas konden haar plaatjes niet mooi groot gepresenteerd worden. Na het dankwoordje van Wim van Hagen keerde iedereen zeer voldaan huiswaarts.

woensdag 11 januari 2012

HET GEVAL WAGNER

lezing door Ben Coelman, hoofd bureau dramaturgie en educatie van de Nationale Reisopera

20.00 uur in de foyer van Theater DE KAPPEN, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen

Niet Achterom was plaats van handeling maar de foyer van theater de Kappen. In de kunstzaal was op zondag een tentoonstelling geopend met foto's en keramiekobjecten van respectievelijk Ingrid en Ludmilla van der Spoel. De kwetsbaarheid van de geëxposeerde werken maakte dat het niet mogelijk was om tegelijkertijd in dezelfde ruimte een lezing te houden. Te meer omdat er gerekend werd op een redelijke toestroom voor de lezing over Wagner. Achteraf bleek het een gelukkige samenloop van omstandigheden te zijn. Want de ruim zeventig Wagnerianen(!?) hadden nauwelijks allemaal een plaats kunnen krijgen in de kunstzaal, zelfs wanneer deze leeg zou zijn geweest.

De uitvoering in vier opvolgende jaren van Wagners complete Ring des Nibelungen door de Nationale Reisopera wordt in het najaar van 2012 besloten met de uitvoering van Götterdämmerung. Dit was de aanleiding om meer te willen weten over de beroemde Duitse componist. En wie anders dan Ben Coelman kan daar beter over vertellen. Ook nu weer verbijsterde hij zijn publiek met zijn ongelofelijke kennis van de muziek en de muziekgeschiedenis. Het is een genot om hem te horen spreken. Zijn lezing blonk uit door helderheid en werd vergezeld van informatieve dia’s en prachtige muziekfragmenten. Ben Coelman verzorgt al jaren de inleidingen bij de voorstellingen van de NRO. De kenners laten zich niet graag de kans ontnemen om daarbij aanwezig te zijn. Deze inleidingen zijn inmiddels een begrip geworden. De Kunstkring was dan ook zeer ingenomen met het feit dat Coelman in Haaksbergen wilde komen om de beperkte kennis over het genie uit Bayreuth te komen opfrissen en bij te spijkeren en … fors uit te breiden. Overdonderd door wijze waarop de persoon Richard Wagner deze avond bijna opnieuw tot leven werd gewekt, keerde het tevreden publiek voldaan huiswaarts nadat de spreker met een gul applaus en mooie woorden van de voorzitter was bedankt.

donderdag 8 december 2011

DUITSE AVANTGARDE

lezing door Jaap Nijstad, kunsthistoricus

20.00 uur in de Richtershof, Jhr. von Heijdenstraat 6, Haaksbergen

Op 19 november 2009 sprak Jaap Nijstad in zijn eerste lezing voor de Kunstkring over ‘Kunst in de openbare ruimte’. Die avond viel bij iedereen zo goed in de smaak dat een tweede optreden niet uit kon blijven. We waren dan ook verheugd met zijn toezegging om te komen vertellen over de Duitse avantgarde. Ook nu weer geen laptop en beamer of een uitgewerkt verhaal op papier. Slechts gewapend met dozen vol dia’s en een prachtige Leica-projector betrad Jaap de met een dikke veertig toehoorders gezellig gevulde Richtershof-‘arena’. Ruim twee uur hield hij zijn publiek moeiteloos in de ban met een prachtige schijnbaar geheel ter plaatse geïmproviseerde lezing over deze belangrijke periode in de West-Europese kunstgeschiedenis. Centraal stond de beeldhouwer Wilhelm Lehmbruck, maar daarnaast passeerden ook vele anderen de revue zoals de schilders, Max Liebermann, Lovis Corinth, Ernst Ludwig Kirchner, August Macke, Paula Modersohn-Becker, Egon Schiele, Emil Nolde, e.a.. Jaap lardeerde zijn verhaal met achteloos uit de diamagazijnen geplukte lichtbeelden waaronder vele van werken van beeldhouwers zoals oa. : de eerder genoemde Lehmbruck, Aristide Maillol, Rik Wouters, Auguste Rodin, Ernst Barlach, en maar ook van de berucht/beroemde Hitlerfavoriet Arno Breker. Net als bij de vorige lezing van Jaap was de avond voorbij voordat deze goed en wel begonnen was. Een bewijs van dat het weer een zeer geslaagde bijeenkomst was. Het zal zeker niet de laatste keer zijn geweest dat Jaap Nijstad zijn uitgebreide kunsthistorische kennis met het Haaksbergse Kunstkringpubliek heeft gedeeld.

zondag 27 november 2011

15.30 uur TEHA Theater DE KAPPEN, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen

Beste muziekvrienden,

Hartelijk welkom op het derde zondagmiddagconcert van dit seizoen. Meerdere keren hebben docenten van de muziekschool meegewerkt aan deze serie. Helaas, vandaag is dit voor de laatste keer. De muziekschool moet haar muzikale vorming van de Haaksbergse jeugd beëindigen. Wat 50 jaar geleden is begonnen vindt abrupt een einde. Een 50 jarig jubileumconcert zit er niet meer in. Wel kunnen we dankbaar zijn voor deze 50 jaren die achter ons liggen. Dank aan de vele docenten die de muziekschool hebben laten groeien en bloeien. Laten we positief blijven en het concert van vanmiddag een jubileumconcert noemen. Al onze waardering voor de docenten die ondanks de sombere vooruitzichten meewerken aan dit concert. We krijgen vast en zeker iets moois te horen. Ik wens u veel luistergenoegen en laten we de musici verwelkomen met een stevig applaus! Dank U.

Met deze woorden verwelkomde Fons Kormelink het publiek dat op deze druilerige zondagmiddag naar het theater was gekomen om te luisteren naar een in meerdere opzichten bijzonder concert. Maar liefst zes musici en een declamatrice gaven acte de présence. Op het programma stonden werken van zowel bekende als minder bekende, of zelfs geheel onbekende, componisten uit verschillende tijdsperiodes. Dat leverde spannende muzikale momenten op. Dat begon al met 'Ofrenda' uit 1986 van Mario Lavista door Ester van der Veen op (solo-) blokfluit. Ester ontlokte haar blokfluit een scala aan onvermoedde klanken. Daarna speelden Noes Lenselink (dwarsfluit) en Paul Kempers (piano) bewerkingen van liederen van resp. Grieg, Schubert en Schumann. Hun dochter las voorafgaand aan elk lied een deel van de erbij horende oorspronkelijke gedichten van o.a. Heine en Goethe in onberispelijk Duits.Het programma voor de pauze werd afgesloten door accordeonist Wil Plas met de 'Bulgaarse suite' van Wiatcheslav Semjonov, een virtuoos stuk vol fragmenten uit de Bulgaarse folklore. Na de thee en koffie volgde het gitaarduo Jaap Majoor & Jessica Denys met 'Milonga' van Jorge Cardoso met aansluitend de suite 'Francette et Piá' van Heitor Villa-Lobos. Zij besloten hun aandeel met twee dansen uit 'El sombrero de tres picos' van Manuel de Falla. Noes Lenselink en Paul Kempers kwamen nog een keer terug met twee stukken van Astor Piazzola: 'Oblivion' en 'La fortezza dei grandi perché'. Wil Plas tekende voor het slotakkoord. Zijn uitvoering van 'Melodia', een moderne compositie van de Japanse componist Toshio Hosokawa uit 1979 maakte grote indruk op het ademloos luisterende (ongeveer 50-koppige) publiek. Tot besluit speelde hij het veel luchtigere 'Back to Bach' van Jo Privat in een eigen arrangement. Het stevige applaus dat bij aanvang klonk, nadat Fons Kormelink daartoe had opgeroepen, werd na afloop van dit gedenkwaardige concert ruimschoots overtroffen.

donderdag 24 november 2011

lezing door Vic van de Reijt, uitgever en publicist

20.00 uur in de bibliotheek, Bouwmeester 8, Haaksbergen

(in samenwerking met de bibliotheek en Boek en Buro)

Slechts om en nabij de vijfendertig literatuurliefhebbers waren naar de bieb getogen om te luisteren naar Vic van de Reijt, die in het voorjaar van 2011 een biografie had gepubliceerd over Willem Elsschot. Elsschot (1882-1960) is eigenlijk maar dertig jaar literair actief geweest. Vóór alles was hij de reclameman / ‘marketeer’ Alfons De Ridder. Zijn zakelijke correspondentie, hoofdzakelijk in het Frans geschreven, overtreft dan ook in omvang vele malen zijn literaire brievenproductie. In 1993 bezorgde Vic van de Reijt samen met Lidewijde Paris de Brieven-editie, waarin vooral het schrijversleven aandacht kreeg. De afgelopen jaren kreeg hij toegang tot De Ridders zakelijk archief, dat wonderwel bewaard gebleven is in een vochtige Antwerpse kelder. De vele ontdekkingen die hij daarin deed vormen het hart van een Elsschot-biografie die voor het eerst recht doet aan de schrijver én de zakenman. Vic van de Reijt sprak met aanstekelijk enthousiasme over zijn speurtocht in de archieven op zoek naar de ware Willem/Alfons. Zijn verhaal was doorspekt met prachtige anekdotes en gaandeweg de avond kreeg je steeds meer de indruk dat van de Reijt welhaast naaste familie van Elsschot moet zijn geweest. Want hij sprak met zoveel compassie over de man en zijn werk.

In het slothoofdstuk van zijn biografie over Elsschot, over de laatste tien jaar van diens leven, recapituleert biograaf Vic van de Reijt bondig alles waar hij daarvoor uitvoerig over heeft geschreven:

‘Kort samengevat zijn levens altijd triest. Zo ook dat van Alfons De Ridder, bakkerszoon gezegend met grote intelligentie, die desondanks op zijn zestiende zonder diploma de middelbare school verliet. Zwierf daarna door Antwerpen, schreef middelmatige verzen en maakte op zijn achttiende een leeftijdgenote zwanger – en ongelukkig. Voltooide alsnog een studie in de handels- en consulaire wetenschappen, week uit naar Parijs en daarna naar Rotterdam. Schreef inmiddels mooie verzen, die ongepubliceerd bleven. Aanvaardde een betrekking als handelscorrespondent en huwde alsnog zijn jeugdliefde. Schreef onder het pseudoniem Willem Elsschot een mooie roman en maakte daarna carrière als directeur-uitgever van een Wereldtijdschrift, waaraan door de Eerste Wereldoorlog een einde kwam. Werd na die oorlog succesvol als vennoot bij een goedlopend reclamebureau, maar mislukte als schrijver. Begon een eigen zaak in de jaren dertig en brak alsnog door als literair auteur, totdat opnieuw een oorlog tussenbeide kwam. Bouwde tijdens en na de oorlog zijn zaak opnieuw op en kreeg wederom erkenning als schrijver. Totdat een gedicht over een collaborateur zijn reputatie besmette. Werkt sindsdien uitsluitend in de reclame.’

Dit is eigenlijk ook de best mogelijke samenvatting van het verhaal dat Vic van de Reijt voor een dankbaar gehoor in de Haaksbergse bibliotheek hield. Het was een mooie avond!

B.t.B.

- tussen droom en daad

staan wetten in de weg en praktische bezwaren,

en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,

en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat -.’

( uit: Willem Elsschot: Het Huwelijk)

Wilt u Vic van de Reijt nog terughoren over Elsschot klik dan op onderstaande link

zondag 20 november 2011

15.30 uur TEHA Theater DE KAPPEN, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen

Cantuccini heette het programma waarop het Leupoldtrio haar ruim 50-koppige publiek trakteerde in de foyer van theater De Kappen. En er werden niet alleen muzikale knapperige delicatessen uitgedeeld, in de pauze waren er voor iedereen ook van die heerlijke typisch Italiaanse amandelkoekjes bij de koffie of de thee. Het trio rondom luitist en chitaronnespeler Sören Leupold trad voor de tweede keer op in Haaksbergen. In maart 2008 was dat met violiste Eva Stegeman, die vanwege verplichtingen elders nu ontbrak en vervangen werd door Tijmen Huisingh. Cellist Wouter Mijnders maakte net als drie jaar geleden het trio compleet. De musici speelden deze middag een programma van renaissance- en barokmuziek met werken van o.a.: Cima, Castello, von Biber, Dowland en Vivaldi. Van laatstgenoemde klonk diens sonate in a-klein voor cello en chitaronne. Dit was tevens het meest recente werk dat het Leupold trio ten gehore bracht.

De foyer van het theater, de 'Room With A View', ontpopt zich steeds meer als een echte kleine zaal. Onlangs werden eindelijk de oude vieze 'Bouwmeesterstoelen' vervangen. Comfortabele nieuwe grijs en rood gekleurde 'design'-stoelen zorgen voor een frisse en tegelijk sfeervolle atmosfeer. De grote zwart/wit zeefdrukken van Herman Steins zijn verhuisd naar de gangen in 't Iemenschoer en hebben zo plaats gemaakt voor een aantal meer kleurrijke schilderijen van Jan te Wierik en Bart ten Bruggencate.

Wilt u nog even in de sfeer komen van dit concert klik dan op onderstaande link

zondag 30 oktober 2011

DANA ZEMSTOV, ALTVIOOL EN CATHELIJNE NOORLAND, PIANO

15.30 uur TEHA Theater DE KAPPEN, Sterrebosstraat 2, Haaksbergen

Wat jammer is dat toch! Een heel mooi concert en dan toch maar een kleine 40 toehoorders. Het lag in elk geval niet aan de beide musiciennes. De pianiste Cathelijne Noorland en de altvioliste Dana Zemtsov speelden een programma met werken van Schubert, Schumann, Werkman en Bizet/Waxman. Vooral bijzonder was de uitvoering van de 4-delige suite die Arne Werkman speciaal componeerde voor Dana's familie. Een familie (o.a. vader, moeder, dochter, oom enz.) waar je bijna struikelt over de altviolisten. Dat Cathelijne en Dana rasmuzikanten zijn bleek toen aan het begin van Schumanns Märchenbilder plots een snaar van Dana's instrument knapte. Tijdens de korte onderbreking om het euvel te verhelpen vertelde Cathelijne het publiek over de composities die nog zouden volgen. Nadat de snaar was gerepareerd en de viool gestemd, vervolgden de dames hun mooie uitvoering van de sprookjesmuziek alsof er niets was gebeurd. Zij hadden zich letterlijk niet van de wijs laten brengen door dit onverwachte incident. Integendeel! Alle werken kregen gloedvolle interpretaties waarbij naast het subtiele pianospel van Cathelijne de prachtige toon van Dana opviel. De temperamentvolle muziek van Bizet inspireerde Franz Waxman tot diens Carmenfantasie. De beroemde altvioolvirtuoos Michael Kugel maakte daarvan weer een bewerking voor zijn eigen instrument. De uitvoering van dit virtuoze stuk door Dana en Cathelijne toverde bij velen een glimlach op het gezicht. Geen wonder dat er na afloop een extra enthousiast applaus klonk.

donderdag 13 oktober 2011

DE FILOSOFIE VAN HET KIJKEN

lezing door Mieke Boon, wetenschapsfilosoof aan de Universiteit Twente

20.00 uur in de Richtershof, Jhr. von Heijdenstraat 6, Haaksbergen

De Kunstkring bestaat bijna 60 (zestig!) jaar (2013) en pas op donderdag 13 oktober 2011 werd er voor het eerst heel specifiek aandacht besteed aan de filosofie van het kijken. Mieke Boon, universitair docent bij de vakgroep wijsbegeerte van de Universiteit Twente, hield voor een gehoor van een kleine zeventig aanwezigen een zeer boeiende en leerzame lezing over dit voor een kunstkring zeer basale onderwerp. Met aandacht naar kunst kijken. Kijken wat het met je doet. Kijken van waaruit je oordeelt. Dat oordeel leren opschorten en om daarna misschien nog beter te kunnen kijken of nog meer te kunnen zien. Het was een lezing waarin een handreiking werd gegeven om anders te leren kijken. Niet alleen naar de kunst, maar daardoor ook naar de wereld om ons heen. Zeer waarschijnlijk zal elk van de bij deze lezing aanwezigen nu met heel andere ogen kijken naar bijvoorbeeld de schilderijen van Carel Willink. Of naar de manier waarop Rembrandt schilderde. Of hoe nu precies zo'n overweldigend stilleven van Claesz Heda in elkaar steekt. Kijken is vanaf nu niet meer wat het daarvoor was. Dankzij goed kijken kunnen we meer zien dan we dachten. Maar goed kijken moet je wel leren. De lezing van Mieke Boon was wat dat betreft zeer behulpzaam. Een geweldige avond!

zaterdag 1 oktober 2011

excursie naar Dordrechts museum en rondleiding door oud Dordrecht

Met schitterend weer reden we deze zaterdag om 8:00 uur uit Haaksbergen weg. Nederland zag er onder dit zonnetje prachtig uit. Om 11:00 uur begon de rondwandeling door de stad onder leiding van drie gidsen, die natuurlijk elk hun eigen verhaal vertelden. Onze gids begon met een korte historie: O.a. dat Dordrecht oorspronkelijk Thuredrith heette, hetgeen doorwaadbare plaats in de rivier de Thure betekent en dat de stad in 1220 stadsrechten kreeg van de Hollandse graaf Willem I . Daarna wandelden we naar het uit 1755 daterende Regenten- of Lenghenhof en het Arend Maartenshof, dat in 1625 gebouwd werd. We liepen langs het oude Augustijner klooster, dat ook een interessante geschiedenis kent (zo vond er in 1572 de Eerste Vrije Statenvergadering plaats) en we bekeken circa 50 bijzondere huizen met Dordtse gevel , een eigen geveltype dat in de 16e eeuw werd ontwikkeld als meesterproef van het metselaargilde. Belangrijke bezienswaardigheden in Dordrecht zijn in de eerste plaats de rivierkade bij de Groothoofdspoort , verder de Grote Kerk met zijn markante, onvoltooide toren en — ongebruikelijk in Holland — zijn stenen overwelving. Ook de binnenhavens , waarvan er één wordt overkluisd door het stadhuis en het Scheffersplein , vormen een bezienswaardigheid. Helaas hebben we van déze bezienswaardigheden alleen het Scheffersplein gezien, daar lunchten we in het “Dordts Genoegen”. Na de lunch togen we naar het Dordrechts Museum, dat opgericht is in 1842 en één van de oudste musea van Nederland is. De collectie omvat ruim 400 jaar Nederlandse schilderkunst: van meesters uit de Gouden Eeuw tot kunst van vandaag. Verder beschikt het museum over de grootste collectie schilderijen ter wereld van Ary Scheffer , de in Dordrecht geboren schilder, die in de tijd van de Romantiek carrière maakte in Parijs . Medio 2007 sloot het museum tijdelijk zijn deuren voor een ingrijpende verbouwing en uitbreiding naar ontwerp van Dirk Jan Postel van architectenbureau Kraaijvanger Urbis. Het interieurontwerp is van Merkx + Girod Architecten. Een aanwezige binnenplaats werd bebouwd, waardoor een aanmerkelijke uitbreiding van de tentoonstellingsruimte kon worden gerealiseerd. Door verplaatsing van de entree, naar het midden van het gebouw aan de tuingevel, waar deze vroeger ook zat, werd de looproute door het gebouw sterk verbeterd. Ook werd het museum compleet gerenoveerd. De bouwkosten bedroegen ca. 25 miljoen euro! Op 27 november 2010 opende het museum zijn deuren weer voor bezoek. Vol indrukken begonnen we om 15:30 uur aan de terugweg. Onderweg genoten we van heerlijke hapjes en drankjes en om 18 uur waren we weer in Haaksbergen.

zaterdag 24 september 2011

ALGEMENE LEDENVERGADERING

13.30 uur hotel "De Zwaan", Langestraat 2, Delden

In verband met de wandeling door de tuinen van Twickel na afloop begon de algemene ledenvergadering dit jaar een half uur eerder dan gewoonlijk: om half twee. Er waren zestig (van de 460!) leden naar Delden getogen, waarschijnlijk meer voor de lezing door de heer H. Saaltink en de tuinen van M.A.M.A. Baronesse van Heeckeren van Wassenaer, gravin van Aldenburg Bentinck dan voor het “verplichte deel”, de vergadering. Toch kwamen er enkele interessante punten aan de orde. Zo bleek o.a. het bestuur een negatieve begroting voor het nieuwe seizoen aan te bieden. Gelukkig was de vergadering het eens met de oplossing, nl. het tekort aan te vullen uit het fonds “Bijzondere Doeleinden”. Zo waren er enkele bestuursleden aftredend en herkiesbaar: Dhr. R. van den Berge en Dhr. W. van Hagen en kreeg de KKH met functiewisseling van B. ten Bruggencate en W. van Hagen een nieuwe voorzitter. En zo deed de nieuwe voorzitter, Dhr. W. van Hagen, de toezegging n.a.v. een het verzoek uit de vergadering om in een brief naar de Haaksbergse gemeenteraad en het college van B & W de algemeen gevoelde verontwaardiging van de vergadering over te brengen, over het feit, dat men van plan is de subsidie voor de Muziekschool zodanig te verlagen, dat de Muziekschool daardoor in haar bestaan bedreigd wordt.

Aansluitend hield de heer Henk Saaltink, oud Pabo-directeur uit Doetinchem en enthousiast amateur tuin-historicus een lezing over de tuinen van Twickel. Met behulp van kaarten en tekeningen liet hij zien hoe de tuinen rondom Twickel ontstaan zijn. Hij toonde ons de elementen uit de drie typen landschapsparken, die sinds eind 18-e eeuw zijn ontstaan. Eerst op dia en later tijdens de wandeling in het echt.

zaterdag 24 september 2011

DE TUINEN VAN TWICKEL

wandeling onder leiding van gidsen door de tuinen van kasteel Twickel

15.30 uur vanaf hotel "De Zwaan", Langestraat 2, Delden

Na de ledenvergadering verlieten de aanwezigen hotel De Zwaan en wandelden ze via het Rentmeesterspad naar de landgoedwinkel aan de Twickellaan. Dit mooi vormgegeven gebouw vormt de entree tot de tuinen en het park van het kasteel. Onder leiding van twee deskundige gidsen werd daarna een wandeling gemaakt door de in de stralende zon badende tuinen en het park. Vanzelfsprekend werd uitvoerig stil gestaan bij de buiten de Orangerie opgestelde oranjebomen, de trots van Twickel. De heer Saaltink, specialist par excellence, wees op de vele variëteiten in de vermaarde collectie citrusbomen die vanwege zijn genetische waarde deel uit maakt van de Nationale Plantencollectie. De tuinen zijn in de loop van de geschiedenis meermaals op de schop gegaan. Aan het eind van de twintigste eeuw werd een herstelplan voor het park opgesteld door de landschapsarchitect Michael van Gessel. Dit plan werd geen reconstructie van vroegere plannen. Net als zijn voorgangers borduurde ook Van Gessel voort op hetgeen hij aantrof. Hij heeft echter ook een aantal nieuwe elementen toegevoegd zoals 4 bruggetjes die allemaal heel verschillend zijn. Op het "bergje" liet hij een zandstenen tempeltje bouwen naar een ontwerp van J.D. Zocher dat nog in het Huisarchief aanwezig bleek te zijn, maar dat nooit eerder gebouwd is. De Rozentuin completeerde hij met een tweetal gouden priëlen. Naar een idee van Van Gessel is naast de "Eikelschuur" de al eerder genoemde nieuwe landgoedwinkel gebouwd. Het herstelplan kwam in het najaar van 2008 gereed en het park is op 18 april 2009 officieel geopend. Na drie jaar zijn de wonden van de soms noodzakelijk ingrijpende werkzaamheden bijna volledig geheeld en presenteerden tuin en park zich in volle glorie. De deelnemende leden waren allemaal erg enthousiast over dit nazomerse begin van het nieuwe Kunstkringseizoen.

Zaterdag 27 augustus 2011

SAMOEN SAXOFOON KWARTET

16:00 uur Erve Denneboom, Niekerkerweg 8

Voor de derde keer zou er een concert in de reeks 'Trompetenbaum und Geigenfeige' (Trompetboom en Tuinficus) in Haaksbergen gehouden worden. Concerten, die in de “groene parels” van de Euregio gehouden worden, zijn sterk afhankelijk van de weergoden. Twee keer eerder konden de concerten in Haaksbergen niet plaatsvinden op de locatie die ervoor uitgezocht was: Waterpark Het Lankheet. Deze keer leek het erop, dat de weergoden Haaksbergen weer niet gunstig gezind waren: de hele week werd de zaterdag als de meest regenrijke dag van de week aangekondigd, maar gelukkig begon de dag met mooi en zonnig weer. En dat bleef zo, hoewel de organisatoren en het saxofoonspelende viertal vlak voor het begin nog even bang gemaakt werden door de stevige bui. En ook het publiek liet zich niet van zijn stuk brengen door de donkere wolken: 80 toehoorders waren er, zowel Duitse als Nederlandse. In de prachtige, grote tuin van Nique Baltink waren ze nauwelijks terug te vinden. Maar deze grote ruimte was niet zo groot, dat het geluid van de vier saxofoons niet goed te horen zou zijn. Fantastisch klonk het spel van Kimmy Reef, Jenita Veurink, Esli Vogel en Wilbert Sleumer in de buitenlucht. Het publiek had veel bewondering voor de musici, die zoveel professionaliteit en concentratie toonden, dat zij zich niet van de wijs lieten brengen door de om hen heen draaiende cameraman van tv-euregio, door de regelmatig wegwaaiende muziekbladen of door de parapluies, die tijdens het één na laatste nummer toch nog weer even opgestoken moesten worden. De professionaliteit bleek ook uit de keuze van het programma: oud en modern, Nederlands, Europees en Zuidamerikaans. En alle stukken in een schitterende bewerking. Elke stem had een eigen melodie en/of ritme en toch vormden ze een mooi geheel. Na het concert mochten de mensen nog even door de tuin wandelen en genieten van de vele kunstwerken, die her en der verspreid opgesteld stonden. Er was ook eigen keramisch werk van Nique Baltink te bewonderen. Kortom een muziekbelevenis van niveau in een zeer bijzondere en attractieve ambience.


home	mededelingen/Informatie	jaarverslag 2010/2011	jaarprogramma 2011/2012
terugblikken	links	programmatoelichting	contact

KUNST COLLECTIE GEMEENTE HAAKSBERGEN