Puccini

PUCCINI  

De Italiaanse componist Giacomo Antonio Domenico Michele Secondo Maria Puccini, kortweg Giacomo Puccini werd op  22 december 1858 geboren in Lucca   in een familie die generaties beroepsmusici heeft opgeleverd. Toen hij vijf was, overleed zijn vader. Voor zijn muzikale opleiding werd hij naar zijn oom Fortunato Magi gestuurd, die hem een slechte en ongedisciplineerde leerling vond.  

Puccini groeide op tot een levensgenieter die een opera schreef als hij krap bij kas zat. Dat beklemtoont ook zijn genialiteit: hij leek op bevel meesterlijke opera's uit zijn mouw te kunnen schudden. Maar een-maal aan het werk stortte hij zich volledig in een nieuw operaproject, en deed vervolgens alles om tot een goed eindresultaat te komen. Legendarisch is zijn enorme hoeveelheid wijzigingen in het libretto   van zijn opera Manon Lescaut en de daarmee gepaard gaande heftige discussies met de schrijvers.  

Na een korte loopbaan als kerkorganist   besloot hij, na een opvoering van Verdi's Aïda om operacom-ponist te worden. Hij studeerde van 1880 tot 1883 aan het Conservatorium Giuseppe Verdi in Milaan. In 1882 deed Puccini mee aan een wedstrijd voor een opera in één bedrijf. Hoewel hij niet won, werd zijn inzending, Le Villi , in 1884 opgevoerd en trok daarbij de aandacht van uitgever Giulio Ricordi. Die be-stelde een tweede opera: Edgar (1889). 

Zijn derde opera, Manon Lescaut (1892-1893), was een succes en bracht hem in contact met de libret-tisten Luigi Illica en Giuseppe Giacosa, die  voor zijn drie volgende opera's met hem samenwerkten. De eerste hiervan,is La Bohème (1895-1896, gebaseerd op een feuilleton van Henri Murger, wordt be-schouwd als één van zijn beste werken en ook als één van de meest romantische opera's ooit. Zijn vol-gende opera, Tosca, was Puccini's eerste uitstapje naar verismo, de naturalistische stijl in literatuur en opera. Madama Butterfly (1903-1904)  is gebaseerd op een toneelstuk door  David Belasco.Deze opera werd bij de  première  zeer vijandig ontvangen. Die kritiek was grotendeels georkestreerd door rivalen van Puccini. Na enkele herzieningen is het een van zijn meest succesvolle opera's geworden.  

Hierna componeerde Puccini nog maar weinig. In 1903 raakte hij gewond als gevolg van een auto-ongeluk. In 1906 overleed Giacosa, zijn moeder. In 1909 ontstond een schandaal nadat zijn dienstmeis-je zelfmoord had gepleegd. Puccini's vrouw had haar valselijk beschuldigd van een verhouding met haar man. In 1912 overleed Giulio Ricordi, zijn uitgever.  

In 1918 volgde de première van Il trittico  (1917-1918).  Dit werk bestaat uit drie eenakter-opera's in de stijl van de Parijse Grand Guignol: een huiveringwekkende episode, Il tabarro,  een sentimentele trage-die, Suor Angelica, en een farce, Van deze drie is Gianni Schicchi het meest populair en Il tabarro het minst. Gianni Schicchi wordt soms samen met een andere eenakter-opera opgevoerd, bijvoorbeeld Ca-valleria Rusticana van Mascagni of Pagliacci van Leoncavallo.  

Puccini overleed op 29 november 1924 te Brussel  als gevolg van complicaties  bij de behandeling van keelkanker. 

Zijn laatste opera, Turandot (1926), bleef onvoltooid; de laatste twee scènes werden afgemaakt door Franco Alfano.In 2001 schreef Luciano Berio een alternatieve versie voor deze slotscènes.  

Puccini wordt beschouwd als een van de beste operacomponisten aan het eind van de 19e en het begin van de 20ste eeuw. Hoewel hij als operacomponist vrijwel onmiddellijk op handen werd gedragen door het publiek, heeft hij lang moeten wachten op erkenning van critici.  Het gevoel dat hij in de schaduw stond van de reuzen Verdi en Wagber  heeft hem gedurende zijn gehele leven gemotiveerd om zichzelf te overtreffen. Zijn laatste en onvoltooide opera, Turandot, getuigt hiervan.  

Puccini's kijk op het genre opera verschilt sterk van de heersende Germaanse manier van opera schrij-ven in de laatromantiek. Richard Wagner maakte van zijn werken complexe, doorwrochte en meerlagige tragedies, waaraan een mystieke levensbeschouwing ten grondslag lag. Wagner laat een liefdeskoppel sterven vanuit mystieke overtuigingen.  

Bij Puccini vindt men dergelijke ideologie nergens. Dat aan het eind van bijna al zijn opera's de hoofdfi-guur sterft, is louter omwille van de dramatiek. Puccini's opera's bespelen meestal alleen hevig oplaai-ende passies: pathos, wanhoop, erotiek.  

LA BOHÈME 

La Bohème is een opera, waarvan twee versies bestaan. De bekendste is de versie van Giacomo Puc-cini in vier akten. De andere - oudere - versie is geschreven door Ruggero Leoncavallo. Beide opera's zijn gebaseerd op de roman Scènes de la vie de bohème uit 1849 van Henri Murger. De opera van Puccini beleefde zijn première op 1 februari 1896  in het Teatro Regio in Turijn.  De dirigent was de toen jonge Arturo Toscanini. Het werk betekende een internationale doorbraak voor Puccini. Sinds de suc-cesvolle première neemt de opera een voorname plaats in in het operarepertoire. La rondine is het ver-volgverhaal op La bohème en werd ongeveer twintig jaar later gecomponeerd, maar heeft nooit het ni-veau van zijn voorganger geëvenaard.  

Eerste bedrijf 

Een jonge dichter, Rodolfo, woont samen met een schilder, Marcello, een musicus, Schaunard, en een filosoof, Colline, op een etage in de binnenstad van Parijs. Omdat ze geen geld hebben om de verwar-ming te betalen, wordt het papier waarop Rodolfo een theaterstuk heeft geschreven in het vuur gegooid. Schaunard heeft die dag echter geluk. Hij heeft een baan gekregen bij een Engelse edelman. Hij brengt eten en wijn mee. Op dat moment komt Benoit de huur ophalen. Door hem dronken te voeren, weten ze hem weer naar buiten te werken. Het geld wordt gebruikt om naar de kermis te gaan. Alleen Rodolfo blijft achter om te werken. Dan klopt Mimi aan, omdat haar kaars is uitgegaan. Nadat Rodolfo deze weer heeft aangestoken, komt ze weer terug omdat ze haar sleutel vergeten heeft. Rodolfo vindt de sleutel, maar verbergt deze in zijn jaszak, want hij wil dat Mimi nog even blijft. Zij vertellen over elkaar, wie ze zijn en over hun leven (Che gelida manina - Wat een koud handje / Mi chiamano Mimi - Ze noemen me Mimi). Ze worden verliefd en zingen een liefdesduet. (O soave fanciulla - O lief meisje). Samen vertrek-ken ze naar de kermis, waar ze hun vrienden ontmoeten.  

Tweede bedrijf 

In het Quartier Latin is de kermis in volle gang. De vrienden zijn neergestreken in een restaurant. Mu-setta, de voormalige vriendin van Marcello, flirt met de rijke Alcindoro om Marcello jaloers te maken (Quando m'en vo). Als Musetta klaagt over haar schoenen, stuurt ze Alcindoro naar de schoenmaker. Musetta en Marcello vallen in elkaars armen. Als de rekening van het eten komt, kunnen de vrienden die niet betalen. Musetta zet alles op rekening van Alcindoro en de vrienden gaan ervandoor. Als Alcin-doro terugkomt en de rekening gepresenteerd krijgt, zakt hij in elkaar op een stoel. 

Derde bedrijf  

Mimi komt hevig hoestend aan bij de stadspoort om te praten met Marcello, die werk heeft in een her-berg bij de poort. Ze vertelt hem over het moeilijke leven met Rodolfo, die haar die avond heeft verlaten. Marcello zegt dat Rodolfo net is aangekomen en in de herberg slaapt. Als Rodolfo wakker wordt en Marcello zoekt, verbergt Mimi zich. Rodolfo zegt eerst dat hij Mimi heeft verlaten uit jaloezie, maar geeft later toe dat hij bang is dat ze een ernstige ziekte heeft en dat ze beter af zou zijn bij een rijke minnaar. Als Mimi weer moet hoesten, wordt ze ontdekt door Rodolfo. Na een ruzie leggen ze het weer bij.  

Vierde bedrijf 

Marcello en Rodolfo zijn weer terug op hun etage. Schaunard en Colline komen met eten aanzetten. Dan komen Musetta en de stervende Mimi. Musetta en Marcello gaan medicijnen kopen van de op-brengst van Musetta's oorbellen. Colline en Schaunard gaan Collines jas verpanden. Mimi en Rodolfo herinneren zich gelukkiger tijden. Als Musetta terugkeert, sterft Mimi.  

 

DE VOORSTELLING 

18 november 2018 Aalto Theater Essen 

Dirigent - Andrea Sanguineti 

Rodolfo, dichter - Carlos Cardoso 

Schaunard, musicus - Martijn Cornet 

Marcello, schilder - Heiko Trinsinger 

Colline, filosoof - Baurzhan Anderzhanov 

Mimi - Jessica Muirhead 

Musette - Maria del Mar Humanes 



Stuur e-mail



* Invoer verplicht
Website by Tomston