PROGRAMMATOELICHTING

■ ALGEMENE LEDENVERGADERING

zaterdag 2 oktober 2021

ALGEMENE LEDENVERGADERING

algemene ledenvergadering van de Kunstkring Haaksbergen

14.00 uur in “De Richtershof”, Jhr. von Heijdenstraat 6, Haaksbergen.

De algemene Ledenvergadering van de Kunstkring Haaksbergen vindt dit jaar plaats in “De Richtershof”, een vertrouwd adres voor de Kunstkring. Het mede en vooral door de inzet van onze leden, Peter Has en Peter IJzerman, van de ondergang geredde Theater De Kappen was bezet vanwege activiteiten in het kader van de week voor de amateurkunst. Alle andere activiteiten van dit seizoen zijn wel in theater De Kappen geprogrammeerd..


■ BEELDENDE KUNSTLEZING

zaterdag 2 oktober 2021

ARTEMISIA GENTILESCHI

lezing door dr. J.P. (Joost) Keizer, Associate Professor and Director of Curatorial Studies Rijksuniversiteit Groningen

15.30 uur in “De Richtershof”, Jhr. von Heijdenstraat 6, Haaksbergen.

Van 26 september 2021 tot en met 23 januari 2022 organiseert Rijks-museum Twenthe een spectaculaire tentoonstelling rond het leven

en werk van barokschilder Artemisia Gentileschi (1593-na 1654). Zij was één van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Italiaanse schilderkunst uit de zeventiende eeuw. Als vrouw manifesteerde zij zich in een mannenwereld, zonder zich te conformeren. Daarom wordt zij in latere tijden een symbool van de strijd tegen het patriarchaat.

Na grote presentaties in onder meer Rome, New York, Milaan en, recentelijk, in Londen wordt nu voor het eerst ook in Nederland het werk van barokkunstenaar Artemisia Gentileschi centraal gesteld. Artemisia Gentileschi was een van de bekendste, meest belangrijke kunstenaars van de Italiaanse barok. Zo bekend, dat alleen haar voornaam voldoende was, en dat nu nog is: Artemisia.

De tentoonstelling Artemisia. Vrouw en macht draait om het bijzondere leven en werk van Artemisia. Het project past binnen een recente “herontdekking” van de kunstenaar in de afgelopen decennia, met enkele grote presentaties in onder meer Rome, New York, Milaan en onlangs in Londen. De herontdekking van een vrouwelijk icoon, een kunstenaarsdochter, een uitstekende (portret)schilder die een bijzonder leven leidt. Maar deze tentoonstelling draait niet alleen om het spanningsveld tussen leven en werk. Net zo goed gaat het om de verschillen en overeenkomsten tussen Artemisia’s tijd en onze hedendaagse blik. Artemisia is een getalenteerd schilder, een vrouw, een symbool. Wat zeggen haar biografie en haar werk over haar tijd, en wat zegt ons begrip daarvan over die van ons? Hoe kunnen wij Artemisia’s schilderijen lezen?


■ MUZIEKTHEATERVOORSTELLING

zaterdag 9 oktober 2021

DE GRENS

muziektheatervoorstelling door Ekaterina Levental

20.00 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Welkom in niemands-land, waar niemand zeker is.

Muziektheatervoorstel-ling De Grens is gebaseerd op dagboekfragmenten van Ekaterina Levental, uit de periode waarin ze als 16 jarige vluchteling aankwam in Nederland. In een indrukwekkende one-woman show vertelt ze over haar zoektocht naar een nieuwe identiteit in een maatschappij waar ze geen deel van kan zijn. We zien Nederland door de ogen van een buitenstaander, met veel humor en begrip. Ekaterina laat op ontroerende en confronterende wijze zien hoe het leven is in een niemandsland, als enkel de hoop nog rest.

De Grens is het vervolg op de succesvolle voorstelling De Weg. Daarin vertelt zangeres en harpiste Ekaterina Levental over haar vlucht uit de voormalige Sovjet Unie. Een weg die eindigt in een veilig politiebureau op de Wallen in Amsterdam. De Grens begint daar waar De Weg eindigt.

Een jonge vrouw, die vecht voor haar bestaansrecht, dwars door grenzen, voorbij het oordeel. De Grens vertelt je een waargebeurd en hoopvol verhaal, opgetekend aan de rand van Nederland, met humor en prachtige muziek.

‘Ik zal alles doen om iemand te mogen zijn.’

De Grens is deel van een autobiografisch drieluik: De Weg – De Grens – Schoppenvrouw.


■ BEELDENDE KUNSTLEZING

woensdag 3 november 2021

JAPANSE PRENTKUNST

beeldende kunstlezing door Inge Klompmakers

19.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

De Japanse prentkunst komt voort uit volkskunst en was voortdurend onder-worpen aan de grillen van smaak en mode. Hoewel de prenten van grote artistieke kwaliteit zijn, werden ze op industriële schaal vervaardigd door professionele drukkers die een hoge mate van vakmanschap bezaten. Hoever de invloed van de kunstenaar daarbij reikte, is niet bekend. Sommige ontwerpen werden voorzien van uitgebreide kleurvoorschriften en van andere prenten zijn versies met verschillende kleurstellingen bekend. Ook is bij verschillende exemplaren van dezelfde houtsnede soms de slijtage van het houtblok zichtbaar. De kunstvorm kwam tot volle wasdom in het Edo onder de Tokugawa's, het shogunaat dat alle edelen verplichtte een deel van hun tijd in de hoofdstad door te brengen en hen bovendien vrede oplegde. De motieven worden dan ook vooral bepaald door de voorkeuren van de adel, zoals bekende kabuki-acteurs en no-dansers in hun bekendste rol, minnekozende paren die door een dienstmeid worden gadegeslagen (Sugimura Jihei, tussen 1680 en 1697), en schonen in elegante kimono's. Daarnaast waren landschappen, met name die met de berg Fuji, een zeer geliefd onderwerp. Een voorbeeld daarvan zijn de Zesendertig gezichten op de berg Fuji door Hokusai. Nadat de kunstenaar zijn ontwerp had vervaardigd, werd het op een gladgeschuurd houtblok geplakt, waarna eerst de grove vorm werd uitgesneden en later de details werden uitgewerkt. Voor een prent zijn meerdere blokken nodig, een voor elke kleur, die "register moesten houden", dat wil zeggen, precies over elkaar moesten passen. Hier speelde het vakmanschap van de houtsnijders een grote rol. Nadat de grove contouren waren uitgesneden, werden verschillende proefdrukken gemaakt, die dan werden gebruikt om de blokken voor de verschillende kleuren te snijden. Bij het drukken zelf speelde de drukker de hoofdrol; hij moest gelijkmatig druk uitoefenen om egale vlakken te produceren, verschillende kleuren in elkaar laten overlopen om kleurschakeringen te krijgen, en zorgen dat alle kleuren goed op elkaar pasten. Japanse prenten waren een inspiratiebron voor verscheidene impressionisten, onder wie Mary Cassatt, Vincent van Gogh, Claude Monet, Henri de Toulouse-Lautrec en Émile Bernard.

Inge Klompmakers is al ruim 20 jaar professioneel werkzaam in het internationale Japanse kunstveld. Ze begon haar carrière eind jaren negentig in de kunsthandel en werkte als Japanspecialist voor de kunstgaleries Kadotakai Oriental Art (Den Haag) en Scholten Japanese Art (New York, European representative) en voor Sotheby’s Amsterdam. Sinds 2006 werkt Inge als uitgever voor de wetenschappelijke uitgeverij Brill. Hier is zij verantwoordelijk voor de vakgebieden Japan- en Korea-studies en in het bijzonder voor publicaties over Japanse kunst.


■ ZONDAGMIDDAGCONCERT

zondag 7 november 2021

JASPER SCHWEPPE, bariton en RIKO FUKUDA, fortepiano (Conrad Graf ca 1830, coll. Beunk)

15.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Entree € 15,00. Jongeren t/m 18 jaar gratis

De ontstaansgeschiedenis van de Winterreise is tamelijk gecompliceerd. In de winter van 1826/7 vond Franz Schubert twaalf gedichten, die Wilhelm Müller in 1823 gepubliceerd had onder de naam Die Winterreise. Schubert werd direct gegrepen door het verhaal dat in de gedichten verteld wordt: een jongeman verlaat zijn geliefde, waarschijnlijk omdat hij bang is door háár verlaten te worden, en komt langzaam maar zeker terecht in wat we tegenwoordig een totale depressie zouden noemen. Schubert besloot op deze gedichten een liederencyclus te maken. Dat hij deze taak niet licht opnam en niet snel tevreden was met het resultaat, blijkt uit de vele doorhalingen in het manuscript. Ook veranderde hij bewust enkele kleinigheden in de tekst van Müller. Zelfs de titel van de cyclus veranderde hij door het lidwoord hierin weg te laten.

Op 4 maart 1827 betrok Schubert een kamer in het huis van zijn vriend Franz von Schober. Enkele dagen later zou Schubert nieuwe composities voorspelen op een muziekavond, maar hij verscheen niet. Het lijkt waarschijnlijk dat Schubert gepland had die avond voor zijn vrienden zijn Winterreise te zingen, maar dat hij die dag in Schobers bibliotheek een boekje uit 1824 gevonden had met daarin een cyclus van Müller van vierentwintig gedichten, waaronder de twaalf die hij net getoonzet had. De schok moet groot zijn geweest, want hij zag dat Müller de twaalf nieuwe gedichten ook tussen de oude geplaatst had. Zou Schubert de nieuwe gedichten ook willen toonzetten – en dat wilde hij natuur-lijk! – dan zou zijn zorgvuldig opgebouwde compositorische eenheid verstoord worden. Hij koos er uiteindelijk voor de opbouw van Müller te vergeten en de twaalf nieuwe gedichten een eigen volgorde te geven. Ook in de nieuwe gedichten veranderde Schubert kleinigheden in Müllers tekst.

Riko Fukuda studeerde piano en hobo aan het Toho-Gakuen Conservatorium in Japan. Later studeerde ze bij Stanley Hoogland aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag waar ze zich specialiseerde in het bespelen van de Fortepiano. Zij is een veelgevraagd musicus met een groot aantal goed ontvangen opnames op haar naam, waaronder CD’s met werken van Dussek, Haydn en Mendelssohn. Zij is onder andere medeoprichtster van het Nepomuk Fortepiano Quintet. Riko Fukuda treedt met grote regelmaat op in nationale en internationale Festivals.

Jasper Schweppe studeerde in Zwolle bij Lodewijk Meeuwsen (DM eindexamen 1995) en in Den Haag bij Meinard Kraak (UM eindexamen 1998). In 1999 won Jasper in Parijs het internationale Musicora concours voor Frans lied uit de twintigste eeuw. Daaruit volgden diverse optredens in Frankrijk, o.a. voor Radio France. Jasper zingt gregoriaans (bij ensemble Hartkeriana), renaissance, barok, vroegromantiek, romantiek en hedendaags repertoire. Samen met de pianisten Arthur Schoonderwoerd en Riko Fukuda geeft hij recitals met muziek van Schubert (Schöne Mühlerin, Winterreise), Beethoven en andere vroegromantiek met fortepiano. Daarnaast brengen zij twintigste-eeuwse muziek met moderne piano. Ze brengen speciale programma’s met muziek die is ontstaan in en rond Theresienstadt. Zo traden zij op met liederen van Bob Hanf en Die Weise Von Liebe Und Tod van Victor Ullmann in de Cité de la Musique in Parijs en Muziekcentrum Vredenburg.


■ EXCURSIE

zaterdag 13 november 2021

FRIDA KAHLO en LJOUWERT

excursie naar Assen en Leeuwarden

VIVA LA FRIDA!

De Mexicaanse Frida Kahlo (1907-1954) is zonder twijfel een van de bekendste en meest geliefde kunstenaars ter wereld. Haar indrukwekkende kunstwerken, opvallende verschijning, roerige leven en bijzondere levensstijl doen Kahlo uitgroeien tot een wereldwijd icoon én cultfiguur. In het najaar van 2021 en voorjaar van 2022 staat het Drents Museum in het teken van deze bijzondere kunstenaar tijdens de tentoonstelling 'Viva la Frida! - Life and art of Frida Kahlo'. De samenwerking met twee van ‘s werelds meest belangrijke Kahlo-collecties biedt het Drents Museum in Assen de unieke kans om het complete Frida-verhaal te vertellen. In de Abdijkerk leert de bezoeker de Mexicaanse beter kennen door middel van de korte film Meet Frida. In de grote tentoonstellingszaal zijn naast de fameuze collectie schilderijen en tekeningen van Museo Dolores Olmedo ook haar persoonlijke bezittingen (zoals kleding, beschilderde korsetten, sieraden en foto’s) te zien uit de collectie van Museo Frida Kahlo. De twee collecties uit Mexico worden voor het eerst samen getoond.

LJOUWERT

Na de lunch in Assen wordt de excursie voortgezet in Ljouwert, de hoofdstad van Fryslân. In de tijd die daar beschikbaar is kunnen de deelnemers op eigen gelegenheid een bezoek brengen aan bijvoorbeeld het Fries Museum of aan het Keramiekmuseum Princessehof. Maar een wandeling door de fraaie oude binnenstad van Leeuwarden behoort natuurlijk ook tot de mogelijkheden.


■ BEELDENDE KUNSTLEZING

donderdag 18 november 2021

herman de vries

Beeldende kunstlezing door Lynne van Rhijn

19.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

De manier waarop hij zijn naam schrijft – herman de vries (Alkmaar, 1931) – vertelt veel over zijn manier van werken en denken. De vries vermijdt het gebruik van hoofdletters: hij vindt dat er geen hiërarchie bestaat tussen de dingen. De vries raakt in de jaren 60 betrokken bij de Nederlandse Nul-beweging, verwant aan de internationale avant-gardistengroep ZERO, waarin serialiteit, neutraliteit en herhaling belangrijke kernidealen zijn. In 1975 begint hij zich meer en meer te richten op de processen en fenomenen van de natuur. In Steigerwald, het bos rondom zijn woonplaats Eschenau in Duitsland, kan een rottende boomstronk dagenlang door de vries bestudeerd worden, tot het moment dat deze de perfecte vorm heeft. Deze ‘sculptuur’ voegt de vries vervolgens, als een ready made¬, toe aan zijn verzameling. Aan teruggeven doet de vries ook: in het bos plaatst hij blokken zandsteen, die hij grafeert met teksten als ‘veritas existentiae’ – de waarheid van wat is.Volgorde en ordening zijn belangrijke principes binnen de vries’ oeuvre. Titels als infinity in finity, no thing en to be all ways to be spelen met klank, eenheid en diversiteit. Met name to be all ways to be, de noemer waarmee de vries in 2015 Nederland vertegenwoordigt op de 56ste Biënnale van Venetië, zinspeelt op het idee dat deze zes woorden ook in een andere volgorde kunnen komen te staan. Hier openbaart zich de filosofie van de praktijk van de vries: het ordenen van wat is en daarmee de aandacht willen vestigen op zowel de eenheid als de diversiteit van wat er zich om ons heen bevindt. Vandaar ook de directe manier waarop de vries zijn werk toont – ingelijste gevonden voorwerpen, variërend van stukjes glas tot konijnenkeutels en van gesteente tot verschillende soorten aarde. Zijn doel is de poëzie van de dingen in de dingen centraal te stellen en te tonen.De vries is opgeleid als bioloog en natuuronderzoeker aan de Rijkstuinbouwschool in Hoorn (1949-1951) en was als plantkundige werkzaam voor de Plantenziektekundige Dienst in Wageningen (1952-1956). Exposities van zijn werk waren te zien in het Stedelijk Museum Schiedam, Borzo (Amsterdam) en het Kröller-Müller Museum (Otterlo). Werk van de vries bevindt zich in museumcollecties over de hele wereld.

Lynne van Rhijn studeerde Kunstgeschiedenis en volgde de master Museumconservator. Als conservator moderne en hedendaagse kunst bij het RKD – Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis houdt Van Rhijn zich bezig met het wetenschappelijk beheer van de documentatie over kunst vanaf 1960 tot nu.


■ ZATERDAGAVONDCONCERT

zaterdag 11 december 2021

JAZZ AT THE KAPPEN

met Anna Serierse, Marcel Serierse, Rob van Bavel en Ruud Ouwehand

20.00 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Entree € 15,00. Jongeren t/m 18 jaar gratis

Anna Serierse, (Utrecht, 1993) groeide al van jongs af aan op met jazzmuziek. Haar vader is jazzdrummer en conservatoriumdocent Marcel Serierse, haar grootvader is jazzbassist Koos Serierse.

Al op vijfjarige leeftijd zong ze in een Soester kinderkoor, vanaf haar negende jaar kreeg ze zangles van Jannemien Cnossen. Na de Van der Huchtschool en het Baarnsch Lyceum volgde ze van 2011 tot 2013 het Junior Jazz College aan het Conservatorium van Amsterdam. Hierna deed ze aan het conservatorium van Amsterdam de richting Jazz Zang. Een van haar docenten was Roos Jonker. Vanaf 2015 was zij ook lid van het Nationaal Jeugd Jazz Orkest onder leiding van Martin Fondse. In 2017 slaagde zij voor haar bachelor aan het conservatorium summa cum laude in de richting Jazz Zang. Hierna begon ze aan haar studie voor het EUJam Master.

Op het conservatorium ontmoette zij gitarist Gijs Idema. Idema vormde daarna samen met tenorsaxofonist Gideon Tazelaar, bassist Cas Jiskoot en drummer Tim Hennekes het Anna Serierse Quartet. De leden treden samen op in verschillende bezettingen. Met Gijs Idema maakt Anna arrangementen voor standards en Braziliaanse muziek. Haar voorbeeld is Ella Fitzgerald.

Anna serierse trad op met het Metropole Orkest en zong op het Amersfoorts Jazz Festival en in het Bimhuis. In 2016 trad ze op in De Wereld Draait Door. Eind 2017 volgde een optreden in "Podium Witteman" waar ze optrad met Mike Boddé.


■ LITERAIRE LEZING

donderdag 6 januari 2022

ESTER NAOMI PERQUIN

literaire lezing door Ester Naomi Perquin

19.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Ester Naomi Perquin (Utrecht, 16 januari 1980) groeide op in Zierikzee en woont in Rotterdam. In 2006 studeerde ze af aan de Amsterdamse Schrijversvak-school met als hoofd-richting poëzie. Ze was ge-vangenenbewaarder om haar studie te bekostigen. Ze publiceerde gedichten in de literaire tijdschriften De Tweede Ronde en Tirade. Van laatstgenoemd blad was ze van 2008 tot 2013 redacteur. Perquin was tot april 2014 columnist voor de Groene Amsterdammer en schreef radioverhalen voor VPRO's De Avonden. Daarnaast leverde Perquin bijdragen aan onder meer De Gids, Trouw en NRC Handelsblad. Op Gedichtendag 2011 werd ze voor twee jaar benoemd tot Stadsdichter van Rotterdam. In het voorjaar van 2007 debuteerde zemet de dichtbundel Servetten halfstok, waarvoor ze de Debuutprijs van het tijdschrift Het Liegend Konijn ontving. Als gevolg daarvan werd de bundel vertaald in het Engels, Frans en Duits. Één gedicht werd vertaald in alle 23 officiële talen van de Europese Unie. Ze won met deze bundel ook de 4e Eline van Haarenprijs 2008 voor de beste bundel van een dichteres tot 35 jaar. Tevens werd ze genomineerd voor de C.Buddingh-prijs 2007 en de Jo Peters Poëzieprijs 2008. In het voorjaar van 2009 verscheen Perquins tweede dichtbundel Namens de ander, die bekroond werd met de Jo Peters Poëzieprijs 2010, de J.C. Bloem-poëzieprijs 2011 (een tweejaarlijkse prijs voor de tweede bundel van een dichter, groot € 2500,-) en genomineerd voor de Hughes C. Pernath-prijs 2009. Voor haar beide eerste bundels won Perquin de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs 2009 en ze ontving in 2010 voor haar oeuvre de driejaarlijkse Anna Blaman Prijs voor schrijvers met een binding aan Rotterdam. Haar derde bundel Celinspecties verscheen in het voorjaar van 2012 en werd bekroond met de VSB Poëzieprijs 2013. In 2017 werd ze voor twee jaar benoemd tot Dichter des Vaderlands als opvolgster van Anne Vegter. In 2018 werd de Herman de Coninckprijs aan haar toegekend. In 2019 schreef Perquin het Boekenweekgedicht Moeder.


■ ZONDAGMIDDAGCONCERT

zondag 16 januari 2022

THE BOULANGER LEGACY

Merel Vercammen, viool & Dina Ivanova, piano

15.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Entree € 15,00. Jongeren t/m 18 jaar gratis

De Franse componiste Lili Boulanger was de eerste vrouwelijke componiste ooit die de prestigieuze Franse kunstprijs “Prix de Rome” ontving. Haar zus, Nadia Boulanger (1887-1979), plaveide de weg voor haar door als een van de eerste vrouwelijke deelnemers een tweede prijs te winnen, en haar jongere zus al vanaf jongs af aan compositieles te geven. Lili stierf aan de ziekte van Crohn toen ze slechts 24 jaar was. Nadia Boulanger stopte uiteindelijk met componeren en wijdde haar leven aan het promoten van de muziek van Lili, die in haar korte leven bijzonder productief was geweest.

Ook Nadia Boulanger was een pionier; ze was een van de eerste vrouwelijke dirigenten, en ze had een onuitwisbare invloed op de muziek van de 20e eeuw als compositiedocent. Ze gaf les aan veel van de grootste musici van de 20e eeuw, waaronder Aaron Copland, Elliott Carter, Quincy Jones (vooral bekend als de producer van Michael Jackson’s album Thriller), Philip Glass en Astor Piazzolla. Ze had een bijzonder talent om de eigen stem van een componist te vinden, waardoor haar studenten een enorm brede waaier aan stijlen representeren.

Vercammen en Ivanova presenteren een programma dat de grote reikwijdte van de invloed van de zussen Boulanger laat zien, met werken van Lili en Nadia Boulanger, Grazyna Bacewicz, Leonard Bernstein en Astor Piazzolla. Dit programma kwam uit op cd op 30 april 2021.

Violiste Merel Vercammen (Nijmegen, 1988) studeerde cum laude af aan het Royal College of Music in Londen. Ze was prijswinnares van de London Grand Prize Virtuoso Competition, het Nationaal Concours van de Stichting Jong Muziektalent Nederland en het Prinses Christina Concours. Merel trad op over de hele wereld en speelde in concertzalen als het Concertgebouw in Amsterdam, de Elbphilharmonie in Hamburg en de Wigmore Hall in Londen.

Op 21 oktober 2017 won Dina Ivanova de derde prijs op de 11e Liszt International Competition in Utrecht. Ze kreeg toen ook de Capgemini Publieksprijs. Dina ( Ryazan, Rusland 1994), studeerde aan de Centrale Muziekschool in Moskou en aan het Tsjaikovski Conservatorium in Moskou bij Prof. A. Mndoyants. Dina gaf concerten Ze heeft talloze prijzen gewonnen, waaronder de 2e prijs op de Liszt Competitie in Weimar (2015), de 1e prijs op de Tel Hai Competitie in Israël (2016) en de Artist Recognition Award op het International Keyboard Festival 2017 in New York, VS.


■ ARCHITECTUURTLEZING

woensdag 3 februari 2022

FRANK LLOYD WRIGHT

architectuurlezing door Mariska Doesburg

19.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Frank Lloyd Wright (1867–1959) was een Amerikaaanse architect en schriver over architectuur. Hij geldt als boegbeeld van de zgn. Prairie School (architectonische stijl van het einde van de negentiende eeuw en het begin van de twintigste eeuw, ontstaan in het Midwesten van de Verenigde Staten). Wright was een leerling van Louis Sullivan, de bekendste exponent van de Chicago School of Architecture, bij wie hij zeven jaar (1887-1893) heeft gewerkt alvorens voor zichzelf te beginnen. Frank Lloyd Wright geldt als een van de invloedrijkste architecten van de twintigste eeuw. Zijn complete oeuvre kent 2 soorten projecten: De woningen waar hij zijn eigen "prairie style" heeft ontwikkeld. Deze is geïnspireerd door het Amerikaanse platteland en wordt gekenmerkt door horizontaliteit in de opbouw, geometrische figuratie en ruimtelijke versmelting van binnen en buiten. Het meest bekende werk uit deze periode is het Robie House in het zuiden van Chicago, nabij de Universiteit van Chicago. Zo ook is het huis van Kaufmann in Bear Run, Pennsylvania, beter bekend als Fallingwater een voorbeeld van de kracht van zijn ontwerpen om de natuur in het gebouw te krijgen. Het huis is gebouwd over een waterval. Grote gebouwen vroegen meer dan zijn woningen de noodzaak om moderne constructiemethoden toe te passen en doordachtheid in zijn ontwerp te brengen. Voorbeeld hiervan is het kantoorgebouw voor de Johnson Wax Company in Racine (Wisconsin), dat zich kenmerkt door krachtige gebogen vormen en een centrale werkruimte, overdekt door slanke paddenstoelvormige betonnen zuilen. Sinds 2019 staan zeven huizen en een museum van Wright onder de verzamelnaam van 20e-eeuwse architectuur van Frank Lloyd Wright op de Unesco-Werelderfgoedlijst. De geometrische vormentaal die in veel van zijn ontwerpen is gebruikt, leerde hij door in zijn jeugd te spelen met Fröbelblokken, die zijn moeder ontdekte op de wereldtentoonstelling van 1876 in Philadelphia. Wright liet zich tevens sterk inspireren door de natuur. Hij raakte hiermee bekend tijdens zijn periode bij Louis Sullivan. Hij werd tijdens zijn verblijf in Europa (1909-1910) ook sterk geïnspireerd door de Wiener Secession en de Arts-and-craftsbeweging. Verder werd hij beïnvloed door traditionele Japanse architectuur. Zelf ontkende hij echter dat er ook maar iets geweest zou zijn dat hem in zijn ontwerpen had geïnspireerd. Hij hield zich namelijk vast aan de romantische mythe van de architect als een persoon met een supercreatief brein. Wright ontwierp na de Tweede Wereldoorlog onder andere het Guggenheim Museum (New York). Het is een van de laatste ontwerpen van Wright en in stijl afwijkend van zijn voorafgaande werk.

Mariska Doesburg is een gepassioneerd kunsthistorica, rondleidster en journaliste. Zij studeerde Journalistiek en Kunstgeschiedenis. Haar passie voor de klassieken, Italië en kunst ontstond al vroeg op de middelbare school. Later ontstonden er ook meerdere interesses, waaronder voor hedendaagse sculptuur en architectuur en symboliek in de kunstgeschiedenis. Nu vertelt zij met net zoveel passie over Praxiteles en Donatello als over Frank Lloyd Wright en Mimmo Paladino.


■ ZONDAGMIDDAGCONCERT

zondag 13 februari 2022

ELLA VAN POUCKE, cello en CASPAR VOS, piano

15.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Entree € 15,00. Jongeren t/m 18 jaar gratis

Debussy sonate voor cello en piano

Poulenc sonate voor cello en piano

Rachmaninov sonate voor cello en piano

Ella van Poucke (Amsterdam, 1994), is een van de toonaangevende cellisten van haar generatie. Ze won verschillende eerste prijzen in internationaal gerenommeerde concoursen. Inmiddels behoort zij de top van de huidige generatie cellistenNadat ze op 10-jarige leeftijd haar debuut maakte in het Concertgebouw, trad ze op in alle grote zalen van Nederland en op vele beroemde podia in Europa, de VS en Azië. Als soliste trad Ella op met o.a. het Nederlands Philharmonisch Orkest, HR-Sinfonie Orchester, Rotterdam Philharmonic Strings,. Ella verschijnt regelmatig op de Nederlandse radio en tv en trad op voor ARTE TV in Duitsland en Frankrijk. Ze treedt regelmatig op in recital met pianist Jean-Claude vanden Eynden, Caspar Vos en met haar broer Nicolas van Poucke. Ze is een vast lid van de Amsterdam Chamber Music Society en is de artistiek leider van het Chamber Music Festival Amsterdam dat zij en haar broer, pianist Nicolas in 2010 oprichtten. In augustus 2018 was Ella Artist in Residence van het Grachtenfestival in Amsterdam. Ella werd geboren in een familie van muzikanten en begon op zesjarige leeftijd cello te spelen. Op 10-jarige leeftijd ging ze naar het Koninklijk Conservatorium van Den Haag en vervolgde haar studie aan het Conservatorium van Amsterdam bij Godfried Hoogeveen. Ze volgde masterclasses en werkte samen met onder meer Andras Schiff, Miklos Perenyi, Daniel Barenboim, Christoph Eschenbach, Yuri Bashmet, Steven Isserlis, Menahem Pressler, Anner Bijlsma, Bernard Greenhouse, Mischa Maisky, het Emerson Quartet. Van 2016-2019 was ze Artist in Residence aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth in Brussel, waar ze studeerde bij Gary Hoffman. Ella speelt op een Maggini-cello uit 1620, die haar beschikbaar is gesteld door een anonieme weldoener.

Caspar Vos (1988) begon zijn pianostudie bij Frank Peters aan het ArtEZ Conservatorium in Arnhem en vervolgde deze bij Jan Wijn aan het Amsterdams Conservatorium. Hier behaalde hij in 2014 zijn masterdiploma cum laude. Caspar won meerdere prijzen op nationale en internationale concoursen, waaronder een eerste prijs tijdens ‘The Grand Dominique Competition’ en een tweede prijs bij ‘The 18th International Piano Competition Jean Francaix’ in Parijs. In 2015 werd Caspar geselecteerd als een van de vier finalisten voor The Dutch Classical Talent Award 2016/2017. Met zijn unieke ‘programma zonder programma’ gaf hij een tour door Nederland:


■ BEELDENDE KUNSTLEZING

woensdag 16 februari 2022

MARC CHAGALL

beeldende kunstlezing door Krzysztof Dobrowolski-Onclin

19.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Marc Chagall (1887- 1985) behoort tot de grootste beeldende kunstenaars van de twintigste eeuw. Zelf had hij er geen moeite mee zich te scharen onder de grootste westerse kunstenaars aller tijden. Zijn kleurgebruik is fabelachtig en nauw verbonden met de betekenis die wij — vaak onbewust — toekennen aan de vele kleuren en kleurcombinaties. Ook zijn beeldtaal probeert hij te puren uit de gemeenschappelijke, diepere lagen van associaties in westerse mensen. Die beelden en kleuren spreken daarom breed aan en zijn niet voorbehouden aan een selecte groep van kunstliefhebbers en -kenners.

Zijn carrière is grofweg in drie perioden in te delen.

De eerste (ruim) dertig jaren is het de leergierige idealist, die werkelijk alles opoffert om beeldend kunstenaar te worden en als artiest de wereld wilde helpen om de vrijheid van elk individu en elk volk te bereiken. In die periode maakt Marc Chagall uitsluitend unica’s zoals schilderijen, (pen-)tekeningen en gemengde technieken. Zwaar gedesillusioneerd zal hij heel bewust deze eerste periode van zijn leven afsluiten door zijn vaderland in 1922 voorgoed achter zich te laten en verslag te doen van deze eerste levensperiode in zijn roman “Mijn Leven”.

De tweede dertig jaren wil hij zich allereerst grote bekendheid als ‘gevierd kunstenaar’ verwerven. Hij laat zich door iedereen met ‘Maître’ aanspreken en zorgt voor een financieel onbekommerd bestaan. Deze periode begint hij met het maken van etsen en zwart/wit litho’s. Een breed publiek kan door deze grafische technieken zijn kunst deelachtig worden. Vanaf zijn eerste etsen bereikt hij met deze tech-niek ongekende hoogten. Het zijn de bekommernissen om de holocaust en zijn vlucht voor de nazi’s naar Amerika die in hem besef doen groeien dat hij iets met zijn kunstenaarschap moet doen om de wereldvrede een stapje dichterbij te brengen.

De laatste dertig jaren van zijn leven zal hij zijn kunstenaarschap hier volledig aan wijden. Niet meer als de gedreven jonge idealist, maar als zoeker naar die vrede en als bieder van steun aan initiatieven van anderen die ook naar die vrede haken. Om zijn kleuren bij een breed publiek te brengen maakt hij gebruik van de pochoir, de collotype en andere speciale druktechnieken. Dan leert hij zich (op 65-jarige leeftijd) de kleurenlithotechniek aan, waarmee een waterval van meer dan duizend werken onaf-gebroken doorsuist tot in zijn laatste levensjaren. In deze tijd zal hij ook een serie van 24 kleuren houtsneden maken voor de uitgave van een veertigtal gedichten van hem. Deze houtsneden zijn tot op de dag van vandaag niet geëvenaard.

Krzysztof Dobrowolski-Onclin studeerde kunstgeschiedenis en Franse letterkunde. Hij leidt reizen en excursies, maar verzorgt ook colleges en lezingen over uiteenlopende onderwerpen.


■ LITERAIRE LEZING

woensdag 10 maart 2022

JOSEPHINE ROMBOUTS

literaire lezing door Josephine Rombouts

19.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Josephine Rombouts (1971) studeerde kunstgeschiedenis en Nederlands en woonde van 2013 tot 2018 in de Schotse Hooglanden. Ze gaf Nederlands aan expats, dansers en musici, en werd manager op het kasteel waar ze als huishoudster begon. Daarnaast gaf ze koorzang en toneel op de dorpsschool. ‘Terug naar Cliffrock Castle’ is het vervolg op haar razendpopulaire debuut ‘Cliffrock Castle’ (2018).

Promotie krijgen betekent niet altijd dat je leven er makkelijker op wordt… Dat leert Josephine Rombouts als ze op het Schotse kasteel waar ze werkt, opklimt van huishoudster tot manager. Niemand op het landgoed, zijzelf nog het minst, heeft enig idee wat deze verrassende functieverandering inhoudt. In het web van verwachtingen, aannames en afgunst binnen op scherp staande sociale verhoudingen probeert Rombouts het leven dat ze voor haar gezin heeft opgebouwd veilig te stellen. Tegen het onwaarschijnlijk mooie decor van de Schotse westkust, en de nog onwaarschijnlijker wereld van de Britse aristocratie, tekent Rombouts het verhaal op van absolute feodale macht, jagers die antiek verhuizen, een teckel die je carrière kan breken en een kasteel waar roze verf wordt bezorgd. De vraag is: voor binnen of voor buiten?


■ ZONDAGMIDDAGCONCERT

zondag 13 maart 2022

SYRÈNE SAXOFOONKWARTET

15.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Entree € 15,00. Jongeren t/m 18 jaar gratis

Het Syrène Saxofoonkwartet bestaat uit vier vrouwen die zich vernoemd hebben naar de Sirenen uit Homerus' Odyssee: zeegodinnen die met helder gezang zeelieden verlokken. Syrène wil de toehoorder uitnodigen met haar muziek en de klassieke saxofoon laten klinken bij een uiteenlopend publiek. Het is hun energie, kwaliteit en sterke communicatie op het podium, dat hen geliefd maakt bij de luisteraar. De Syrènes hebben gestudeerd aan de conservatoria van Amsterdam, Den Haag en Utrecht, en zijn als eerste blazersgezelschap verwelkomd op de prestigieuze Nederlandse Strijkkwartet Academie. Het Syrène Saxofoonkwartet heeft alle grote Nederlandse concertpodia en vele internationale podia weten te bespelen. Het motto van Syrène is ‘friszoet & stevig’, een korte uitdrukking om hun talenten te formuleren: pittig, met vrouwelijke finesse en zeer begaafd. Daarbij zijn de Syrènes het meest in hun element als zij zich bezighouden met hun kwartetspel.

Femke IJlstra – sopraansaxofoon

Femke Steketee – altsaxofoon

Annelies Vrieswijk – tenorsaxofoon

Aukelien Kleinpenning – baritonsaxofoon


■ BEELDENDE KUNSTLEZING

donderdag 24 maart 2022

KEES STOOP, meestertekenaar

beeldende kunstlezing door Carolien ten Bruggencate

19.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Kees Stoop werd in Werkendam geboren in een tamelijk streng gereformeerd gezin. Van enige kunstzinnigheid was er in zijn jeugd in zijn directe omgeving geen sprake, maar toch wist Kees Stoop vanaf de tijd dat hij een potlood kon vasthouden dat hij beeldend kunstenaar zou worden. Na de tweede wereldoorlog woonde Kees Stoop in Dordrecht. Daar ontmoette hij de schilder Cor Noltee, die hem al tekenend en schilderend begeleidde, en zijn toekomstige vrouw, Ans Verhoeven. In 1955 kreeg Kees Stoop een studiebeurs uit het Ary Scheffer Fonds en koos voor de kunstacademie in Antwerpen. In zijn Antwerpse academietijd raakte hij in de ban van de schilderkunst van Belgische expressionisten als Constant Permeke en Gustave De Smet, wat aan zijn vroege tekeningen en schilderijen goed valt af te lezen. Hiermee werd de basis gelegd voor Stoops voorkeur voor geabstraheerde figuratieve vormen, die we ook in zijn latere werk blijven aantreffen. Eenmaal teruggekeerd in Nederland werd Kees Stoop lid van het ‘Teekengenootschap Pictura’ te Dordrecht, waar hij Thomas Heck, Philip Kouwen en Otto Dicke leerde kennen, die zijn tekenvrienden voor het leven werden. Begin jaren ’60 van de vorige eeuw vestigden Kees en Ans Stoop zich in het Overijsselse Holten. Ze zijn daar altijd gebleven. Kees Stoop hield van het landschap, de omgeving heeft hem altijd geïnspireerd. In Holten leefde hij vrij teruggetrokken. Ondanks dat heeft hij een trouwe kring van bewonderaars. Kees Stoop is nooit te verleiden geweest tot een toelichting op zijn werk. Het werk ‘is wat het is’ – veel meer wilde hij er niet over kwijt. Dichters en filosofen hebben al treffend verwoord wat ook hij in zijn werk heeft willen uitdrukken. Het ging Kees Stoop nooit om de afbeelding, het is uitsluitend de visuele ervaring die telt.

Kees Stoop, meestertekenaar

Kees Stoop werd door Dr. Bob van den Boogert, voormalig conservator van het Rembrandthuis in Amsterdam, overleden in 2015, één van de grootste tekenaars van ons land genoemd. Toch is hij nauwelijks bekend bij het grote publiek. Exposities van zijn werk zijn er niet veel geweest; Kees Stoop heeft er nooit van gehouden om aan de weg te timmeren. Toch is de erkenning van zijn grote kunstenaarschap er in kleinere kring wel gekomen. Vele particuliere verzamelaars hebben werk van Kees Stoop aangekocht. Het Rijksprentenkabinet van het Rijksmuseum in Amsterdam bezit ca. 200 tekeningen en etsen van Kees Stoop. In de loop der jaren is er een gevarieerd en zeer uitgebreid oeuvre ontstaan. Naast de talloze tekeningen en etsen omvat zijn werk schilderijen, zowel abstract als figuratief, geabstraheerde koppen en mensfiguren uit steen gebeeldhouwd of in brons gegoten.

Kunsthistorica Carolien ten Bruggencate is gespecialiseerd in de beeldende kunst van de 19e en 20e eeuw. Zij is verbonden aan Museum de Fundatie in Zwolle/Wijhe en aan Museum MORE in Gorssel.


■ BEELDENDE KUNSTLEZING

woensdag 20 april 2022

ANDY WARHOL

beeldende kunstlezing door Sophie Tutelaers

19.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Andy Warhol (1928-1987) was een Amerikaans kunstenaar, filmregisseur enauteur. Hij werkte tevens als muziekproducent en acteur. Vanuit zijn achtergrond en ervaring in de toe-gepaste kunst was Warhol in de jaren 50 en 60 van de 20ste eeuw een van de protagonisten van de popart in de VS. Hij werd vooral beroemd met zijn 'vlakke' en contrastrijke schilderijen en zeefdrukken van verpakte producten en alledaagse objecten zoals Campbell's-soepblikken, alsook met zijn gestileerde portretten van 20ste eeuwse beroemdheden zoals Marilyn Monroe, Grace Jones, Elvis Presley, Judy Garland, en Elizabeth Taylor. Andy Warhol werd geboren als Andrew Warhola in Pittsburgh (VS). Zijn ouders waren Ondrej (Andrew) Warhola en Júlia Justyna Zavacká, immigranten uit het dorp Miková in het huidige Slowakije. Andy toonde reeds vroeg artistiek talent en ging toegepaste kunst studeren in Pittsburgh aan het Carnegie Institute of Technology, de tegenwoordige Carnegie Mellon University. In 1949 verhuisde Warhol naar New York, waar hij een carrière opbouwde in de reclame- en tijdschriftenwereld. Tegen 1959 was hij een succesvol reclame-ontwerper met een gemiddeld jaarinkomen van 65000 dollar en bijna jaarlijkse medailles en andere professionele onderscheidingen. In de jaren zestig startte Warhol met het op groot formaat schilderen van beroemde Amerikaanse producten als Campbell's-soepblikken en Coca-Cola-flessen. Hij wist de invloedrijke galeriehouder en kunstverzamelaar Leo Castelli te interesseren voor zijn werk. Hij ging de zeefdruktechniek gebruiken, om niet louter kunst te maken met alledaagse commerciële massaproducten als motief, maar om zelfs zijn eigen kunst als massaproduct te creëren. Warhol wilde het liefst een emotieloze machine worden. Hij stelde zich op als chef van een team van kunstarbeiders die zich bezighielden met het maken van zeefdrukken, films, boeken en tijd-schriften. Dit team was actief in een studio in de buurt van Union Square in New York. De studio werd bekend als the Factory. Deze studio groeide uit tot een ontmoetingsplaats waar iedereen met enige artistieke pretentie welkom was. De oorspronkelijke Factory was gevestigd in een oude pettenfabriek. Na een aantal jaren verplaatste Andy Warhol zijn entourage naar een kantoorpand aan de overkant van de straat. Deze tweede Factory werd door Warhol zelf the Office genoemd want er was niet uitsluitend een atelier gevestigd, maar ook de redactie van het door Warhol opgerichte blad Interview. Warhol werd in de jaren van de Factory wereldwijd bekend met zijn zeefdrukken. Warhols oeuvre baseert zich grotendeels op de Amerikaanse populaire cultuur. Hij schilderde en tekende bankbiljetten, stripafbeeldingen, voedsel, vrouw-enschoenen, beroemdheden en alledaagse objecten. Voor hem vertegenwoordigden deze motieven de Amerikaanse culturele waarden. In vergelijking met Warhols provocerende werk van de jaren zestig waren de jaren zeventig artistiek gezien minder productief, hoewel Warhol veel zakelijker werd. Hij zocht in die jaren vooral naar gefortuneerde mensen bij wie hij een portretopdracht in de wacht kon slepen. Hij richtte het magazine ‘Interview’ op en publiceerde in 1975 zijn boek The Philosophy of Andy Warhol, waarin hij zijn nuchtere ideeën omtrent kunst en leven uit de doeken deed.

Sophie Tutelaers is freelance kunsthistorica, docent kunstgeschiedenis, spreker en rondleider


■ ZONDAGMIDDAGCONCERT

zondag 24 april 2022

SUSANNA BRAUN, piano

winnares van de eerste prijs van de

'10th International Piano Competition for Young Musicians' in Enschede, 2018

15.30 uur in “De Kappen”, Blankenburgerstraat 40-42, Haaksbergen

Entree € 15,00. Jongeren t/m 18 jaar gratis

Susanna Braun werd op 7 juni 1999 in Den Haag geboren uit Zwitserse ouders en begon op 9-jarige leeftijd piano te studeren bij privéleraar Danilo Manto in Milaan. Van september 2012 tot juni 2017 studeerde ze in Manchester aan Chetham's School of Music bij Helen Krizos. Bovendien volgde ze van september 2016 tot juni 2017 de ‘Schola Cantorum de Paris’, in de klas van Maurizio Moretti, waar ze de Diplôme Superiore ontving. Eind 2016 won ze verschillende beurzen aan prestigieuze Britse conservatoria – Royal Academy of Music, Guildhall School of Music & Drama en Royal Birmingham Conservatoire. Momenteel studeert ze voor haar bachelor aan het Royal Northern College of Music (RNCM) in de klas van Helen Krizos. Sinds 2018 krijgt ze verdere begeleiding van Boris Petrushansky in Italië. Ze heeft een aantal internationale prijzen ontvangen, waaronder de eerste prijs van de '10th International Piano Competition for Young Musicians' in Enschede in 2018.

Susanna heeft deelgenomen aan, en opgetreden op, verschillende internationale muziekfestivals. Ze werkte onder meer met artiesten als Enrico Pace, Kathryn Stott, Lilya Zilberstein, Boris Berman, Nor-ma Fisher en Peter Donohoe. Susanna gaf solorecitals in het Verenigd Koninkrijk, Italië, Frankrijk, Oostenrijk, Canada, Polen, Zwitserland, Nederland en Duitsland. Haar repertoire varieert van barok tot modern en ze voelt zich speciaal verbonden met de muziek van Bach, Chopin, Brahms Schumann. Naast solorepertoire richt ze zich steeds meer op kamermuziek. Naast haar liefde voor de piano is Susanna ook een ervaren violiste die vloeiend Engels, Duits en Italiaans spreekt. In haar vrije tijd houdt ze van filosofie, lezen, skiën en bergbeklimmen.


Stuur e-mail



* Invoer verplicht
Website by Tomston